piątek, 21 września 2012

Ratuszowy Parking Day

Tytuł celowo został napisany bez nawiasu, bo w Olsztynie szans na stworzenie przyjaznej przestrzeni publicznej na miejscu parkingów nie ma. W Olsztynie parkingi nie stają się parkami. Wręcz odwrotnie. Odwrotnie w cudzysłowiu i dosłownie jak w przypadku parku w Kortowie.

Za organizację Park(ing) Day, który na całym świecie jest inicjatywą oddolną, w Olsztynie zabrała się komórka urzędu miasta. Konkretnie ZKM. Udział w wydarzeniu biorą różne organizacje społeczne, legitymizując niejako sytuację niezrównoważonego transportu i pracując na sukces ZKM, a tym samym urzędu miasta, który przed i po tym dniu prawie nic nie robi by sytuację zakorkowanego miasta zmienić. Budowa buspasów kosztem chodników, ścieżek rowerowych, trawników i drzew w miejscach gdzie nie ma korków a autobusy zatrzymują się - poza przystankami - tylko na skrzyżowaniach o sygnalizacji ustawionej w tzw. bezpieczniejszy olsztyński sposób (stoją wszyscy) pokazują, że polityki transportowej zachęcającej do innych niż jazda własnym samochodem sposobów przemieszczania się w Olsztynie nie ma. W Olsztynie liczy się wylanie asfaltu żeby się jeździło i barierka żeby się nie wchodziło.

Konsultacje(?) Planu Zrównoważonego Rozwoju Transportu Zbiorowego z grupą fokusową pokazały że dokument jest potrzebny tylko po to by można było podpisać umowę na przewóz osób na dłużej niż 3 lata. Reszta to jakieś przypadkowe informacje.


Źródło: PLAN ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU PUBLICZNEGO TRANSPORTU ZBIOROWEGO DLA MIASTA OLSZTYNA NA LATA 2012-2027, Wersja robocza z dnia 17.09.2012 r., strona 39

No chyba że sporządzający ten dokument faktycznie wierzy w to, że w Olszynie w 2025 roku będzie więcej samochodów osobowych niż osób zdolnych je prowadzić (liczba mieszkańców minus dzieci, młodzież, osoby w bardzo podeszłym wieku). Wskazujący na modelowanie ekonometryczne autor chyba zapomniał, że w przypadku prognozowania liczby aut w przyszłości nie można zakładać że trend który miał miejsce utrzyma się niezależnie od zmian demograficznych oraz innych czynników. Przy czym te "inne" mogą okazać się najważniejsze: ulice (skrzyżowania) nie są w stanie przepuścić takiej liczby samochodów. Upraszczając modelowanie tak jak w tym dokumencie (wydłużając linie dotychczasowego trendu) można by równie dobrze przyjąć że PKB Turkmenistanu wkrótce dogoni PKB Stanów Zjednoczonych.

Wracając do dzisiejszego "dnia parkingu";) Czy miasto poza coroczną szopką, tudzież wystawą pod prąd idących organizacji jest w stanie uwolnić dla ludzi chociażby parking na tyłach ratusza? O tym ile jego utrzymanie poza strefą kosztuje nas podatników pisaliśmy już w ub. roku. Mimo wielu wypowiadanych słów o tym jak idea zrównoważonego transportu jest ważna, nie wiele się robi żeby transport indywidualny ograniczyć. Ba, powstają do tego nowe zachęty jak np. parking przy Starej Warszawskiej.

PS. Dziś ktoś zasłonił tabliczki na znaku zakazu wjazdu pomiędzy 7:00 a 16:00 i tym samym ktoś kto chciałby wjechać na parking nie może tego zrobić. Jaki jest efekt? Urzędnik który ma tworzyć dobre prawo, ma prawo w głębokim poważaniu. Park(ing) Day - TAK, jesteśmy ZA, ale nie u nas. My swoją enklawę mamy i nam nie straszne nawet znaki drogowe.



Foto: Prawdziwe podejście ratuszowych urzędników do Park(ing) Day jest za Ratuszem a nie przed

czwartek, 13 września 2012

Wabienie jeleni w Olsztynie


Co jakiś czas warto przyjrzeć się kolejnym, dobrze zamaskowanym bastionom olsztyńskiego matrixu, które wiodą życie mlekiem i miodem płynące - za nasze, publiczne pieniądze oczywiście. Głównym zajęciem w tych miejscach jest nicnierobienie i markowanie działania. Zgromadzony w tych miejscach aparat urzędniczy jest zawsze w stanie udowodnić potrzebę swojego istnienia a nawet potrzebę zajmowania kolejnych budynków i tworzenia kolejnych etatów. Mechanizm ten nazwać można "wabieniem jeleni", te jelenie to oczywiście my, mieszkańcy i podatnicy.

Biorąc pierwszy lepszy przykład ponawiamy wizytę na serwisie internetowym starostwa powiatu olsztyńskiego i jak zwykle nie rozczarowujemy się. Praca aż wre! W ostatnich dniach delegacja starostwa na czele z Mirosławem Pampuchem wybrała się bowiem za północną granicę na okrągły (66 !!!) jubileusz utworzenia Rejonu Gurjewskiego.
_

Wizytę tak podsumowuje nasz starosta:

"W święcie Rejonu Gurjewskiego oprócz nas i Jonkowa wzięły udział także inne delegacje partnerskie m.in. z Białorusi i Litwy oraz miasto Goleniów – mówi Mirosław Pampuch, starosta olsztyński. – Impreza odbywała się pod hasłem „Sport w Rejonie Gurjewskim”. Na placu wystawiły się wszystkie gminy wchodzące w skład Rejonu Gurjewskiego. Na stoiskach prezentowały swoje osiągnięcie sportowe, nie zabrakło też gminnych wystąpień artystycznych oraz jadła i napitku."
 
Czyli możemy mniemać, że impreza się udała, można się było najeść i napić, a co więcej przygrywały gminne zespoły artystyczne! W sam raz coś dla naszego starosty.

Gdyby ktoś jednak łudził się, że w starostwie dzieje się coś, związanego z chociażby stwarzaniem warunków dla rozwoju gospodarczego powiatu może zajrzeć do sekcji gospodarka. I co widać ? Kilka idiotycznych newsów sprzed czterech lat dotyczących nie wiadomo czemu akurat barteru :



A tymczasem dzięki olbrzymiej masie urzędników zgromadzonych w naszym mieście, Olsztyn nie wypada najgorzej jeśli chodzi o wysokość przeciętnego wynagrodzenia na tle innych miast wojewódzkich. Bliżej nam tutaj do Wrocławia niż do Białegostoku. Taka jest siła wielkiej liczby opasłych urzędów w niedużym mieście - potrafią zawyżyć nawet statystyki płacowe. Innego wytłumaczenia na to aby pensje w stolicy regionu o wysokim bezrobociu były wyższe od tych w regionach lepiej prosperujących gospodarczo nie znajdujemy.
 
 
 
  źródło: Dziennik Gazeta Prawna
 
 
Podsumowując - wabienie, a raczej golenie jeleni w Olsztynie trwa w najlepsze, o czym donosi nawet serwis interetowy olsztyńskiego starostwa:
 



 

piątek, 7 września 2012

"Telewizor, meble, mały fiat..."


... oto marzeń szczyt"
- śpiewał Grzegorz Markowski z zespołu Perfect. Dziś, tekst piosenki praktycznie ciągle jest aktualny.

Coraz częściej zadaje sobie takie pytanie: na ile obecnie betonująca (rządzenie typu olsztyńskiego) ekipa może sobie pozwolić na psucie tego miasta oraz stosowanie rozwiązań w których wszystkie strony przegrywają i jak to właściwie się dzieje, że na takie otwarcie ścieżki rowerowej wokół Jeziora Długiego przychodzą pospacerować setki osób, a w przypadku gdy zamyka się możliwość poruszania się pieszych w centrum miasta lub ustawia się labiryntowe zasieki jak w eksperymencie w którym mysz ma znaleźć ser, mało kto wychodzi i głośno się temu sprzeciwia. Bezwiednie podążamy wytyczonym szlakiem przyjmując że to jest jedyne słuszne działanie. My... my-szy eksperymentalne.





Analiza i badania w tym temacie poprowadziły mnie niestety do wniosku, że z mało którymi przyczynami możemy coś zrobić (mam nadzieję, że się nie zgodzicie), bo w znacznej części wynikają z uwarunkowań historycznych. Choć z drugiej strony, podstawą do skutecznego przeciwdziałania jest porządna diagnoza problemu i poznanie prawdziwych jego przyczyn. Niniejszym postem, a może postami chciałbym taką dyskusję wywołać. Takich rozważań nie odnajdziecie nawet w Strategii Rozwoju Miasta Olsztyna! ;)

Z tyłu głowy bilet na pociąg
Na terenach Warmii znaczna część osób to ludność napływowa, która nie czuje się związana z tzw. Małą Ojczyzną. Jest wiele prac naukowych poświęconych tematowi przywiązania do miejsc, społeczności lokalnej, wsi, miasteczka, miasta. Gdzie przywiązanie do miejsca jest od wielu pokoleń miasta są lepiej utrzymane. U nas niestety tego przywiązania brakuje. Gdy w 1945 roku repatryjanci jechali na zachód zatrzymywali się często w przypadkowych miejscach do których do końca życia się nie przyzwyczaili, nigdy nie poczuli się z nimi związani. Brak przywiązania w znacznej części pozostał dziedziczny, a właściwie dziedziczny staje się brak szacunku do miejsca. Efekty bezpośrednie i pośrednie widoczne są zarówno w gospodarstwach rolnych poza miastem, jak i po wyglądzie samego Olsztyna (płachty reklamowe przykrywające budynki, żółte barierki przy zabytkowym kościele, itd. itd.). Ulice, chodniki czy trawniki traktujemy jako niczyje. Nie czujemy się ich współwłaścicielami, współdecydentami, współodpowiedzialnymi.

Nie da się! oraz Miasto-problem
O ile ludność napływowa przywiozła tu m.in. tak wyjątkowo miłą zabużańską gościnność, która ujmuje wszystkich zagranicznych gości to także niestety zabrała i wciąż zabiera ze sobą wpajaną od pokoleń niemoc pochodzącą z zaboru rosyjskiego. Wśród mieszkańców tych ziem (np. na Podlasiu) wciąż pokutuje przekonanie że to władza powinna wszystko zapewnić a szary człowiek nie ma szans czegokolwiek zmienić. Widać to np. w ilości ruchów społecznych, stowarzyszeń, prowadzonych firm. W tym sensie zabory są ciągle widoczne na mapach Polski. Mapy zaborów pokrywają się z tymi wskazującymi na przedsiębiorczość, przejmowanie szkół przez samorządy, głosowanie w kolejnych wyborach na tych co obiecują że dadzą vs. tych co obiecują że stworzą warunki do tego żeby ludzie na to zarobili. Warmia i Mazury mają tych cech "wolnościowych" najmniej spośród województw powstałych na terenie po zaborze pruskim.

Odsetek głosów oddanych na T. Mazowieckiego w I turze wyborów prezydenckich w 1990 r. Przestrzeń błękitnego "nie da się"/"ktoś zrobi za nas" jest aktualna mimo upływu 22 lat.
Wprawdzie jeśli popatrzymy na liczbę stowarzyszeń w Olsztynie to działa ich całkiem sporo co wskazywałyby że u nas ludzie biorą sprawy w swoje ręce (właśnie tym chwalił się prezydent Grzymowicz na swoim blogu) to gdy jednak porozmawia się z ludźmi tworzącymi te organizacje, okazuje się że motywacja do działań brała się głównie z tego że lokalne władze działają w ich opinii tak fatalnie, że sprawy w swoje ręce wziąć musieli. Czyli mieszkańcy Olsztyna zrzeszają się w czasie totalnego zagrożenia - historia lubi się powtarzać. Choć wiadomo że przez lata zmieniła się granica ludzkiej wytrzymałości: przed wiekami było to po spaleniu wioski przez nieprzyjaciela, później gdy SB skatowało człowieka, dziś jest to coraz częściej: podwyżka czynszów prowadząca do ubóstwa, nieznośny hałas w domu wynikający ze źle prowadzonej inwestycji czy betonowanie lasu.
Władze lokalne to typowi przedstawiciele "wschodniej szkoły". Stwierdzenia urzędnicze, które piętnujemy na tym blogu takie jak "Tego nie nakazuje ustawa!" to przejaw myślenia, które jest typowym dla mentalności radzieckich urzędników.

Efekt profesora przed emeryturą
...czyli ryzyko niewspółmierne do potencjalnego zysku.
Wydawałoby się że uniwersytet powinien wnosić dużo świeżego, niezależnego spojrzenia na to co się dzieje w mieście. Niestety z solidnych szkół wyższych w ub. wieku mieliśmy tylko Akademię Rolniczo-Techniczną. Mamy wielu specjalistów od dziedzin, których w zarządzaniu miastem się nie wykorzysta. Nawet Wydział Nauk Ekonomicznych UWM oblegany jest przez specjalistów od ekonomiki rolnictwa wykształconych na wydziale rolniczym.
Z drugiej strony, nieliczni specjaliści i eksperci którzy są (np. od gospodarki przestrzennej) nie podejmują się współpracy z miastem. Część z nich po prostu woli biznes. Na konsultacjach społecznych praktycznie nie widać naukowców z UWM. Nie chcą oni wpływać na losy miasta. W dużej części wynika to z chęci spokojnego dotrwania do emerytury. Po co się wychylać? Jest dobrze.

Kortowskie getto?
Niestety optymizmem nie napawa efekt który się pojawia wśród studentów. Chwalimy się że UWM przyciąga tysiące młodych ludzi. Ma to bardzo dużo zalet, ale odczuwają je głównie wynajmujący im kwatery. Niestety, wskaźnik finansowy to największa korzyść dla mieszkańców Olsztyna, podczas gdy w wielu miastach studenci tworzą wiele cennych inicjatyw w mieście i dla miasta. Kortowiada? W znacznym stopniu opanowana przez nudzącą się młodzież licealną i gimnazjalną, która trafia do Kortowa praktycznie w jednym celu, czyli poczuć tak zwaną wolność. Niestety też dla wielu studentów Kortowiada to tylko czas w którym robią to co zwykle, ale mocniej, dłużej, wulgarniej. Wydarzenia kulturalne i sportowe w ramach Kortowiady angażują zaledwie garstkę studentów: jeszcze mniejszą niż ćwierć wieku temu, przy jednoczesnym kilkukrotnym wzroście liczby studentów na uczelni.
Olsztyn nie przyciąga póki co tłumów studentów zagranicznych, którzy mogliby dodać kolorytu temu miastu i wzbogacić jego kulturę, co w ostatecznych rozrachunku mogłoby przynieść korzyści tubylcom.
Ktoś powie: mamy tutaj przecież setki studentów z Arabii Saudyjskiej! Chyba nie muszę pisać o tym jak zamknięte to społeczeństwo i jak duża bariera kulturalno-obyczajowa dzieli nasze oba narody.
Zdecydowanie bliżsi i łatwiejsi w "pozyskaniu" powinni być studenci z krajów europejskich - tych jednak wcale nie jest tak dużo, jak na taki duży uniwersytet.
A co ze studentami z całego kraju? Niestety wielu studentów pochodzących z różnych części Polski, a w szczególności ze wsi i małych miasteczek (większość), nie czuje potrzeby korzystania z dobrodziejstw Olsztyna. Nie jest to niestety pojedynczy przypadek, że studentka 5-go roku UWM nie wie gdzie jest biblioteka na Starym Mieście czy kino. Wśród przyjezdnych studentów łatwiej jest znaleźć kogoś kto wytłumaczy ci drogę do Reala niż do Mostu Św. Jana. Nie uwierzycie: kiedyś pytałem studentkę czy była na Starym Mieście. Pytająca odpowiedź: to gdzieś niedaleko Alfy? Ale skąd ma wiedzieć skoro w cztery osoby w poniedziałek rano przyjeżdżają na studia z okolic Żuromina a w czwartek wieczorem wyjeżdżają. Z Olsztyna znają aleję Warszawską i Kortowo. Nic więcej im nie było dotychczas potrzebne. Studencka legitymacja zagubiona dwa lata temu - nie było potrzeby wyrabiania nowej. Bynajmniej nie dlatego że są tak bogaci że nie ma dla nich różnicy czy w kinie lub teatrze płacą bilet normalny czy studencki.
Sam kampus mimo swoich ogromnych walorów jest dla wielu mieszkańców domów studenckich kloszem za który nie wychodzą mentalnie a czasami i fizycznie. Ba, akademiki stają się samowystarczale. I bynajmniej nie wynika to z tego, że rośnie w nim możliwość zaspokajania potrzeb. Po prostu: potrzeby studentów maleją.

Środa, Godzina 19:00, grudzień w Kortowie. Praktycznie pustki na osiedlu akademickim. Niemal wszyscy pochowani w DS-ach. Ci co mieszkają na stancjach już dawno wrócili na Dajtki, Nagórki, Jaroty. W ogromnym gmachu Biblioteki Głównej UWM cisza - można się zaszyć z książką i w promieniu kilkudziesięciu metrów nie będzie nikogo. Dział z pozycjami o Olsztynie i regionie: wjeje nudą cały dzień! Hektarów bibliotecznych mogą zazdrościć najlepsze uczelnie w Polsce, w tym nawet znana wśród warszawskich studentów Biblioteka UW.


Wyj****e na wszystko!
Powyższe wynika także z tego że młodzież (również ta młodsza) dziś - i to hasło dość popularne w rozmowach nastolatków - ma... no... jakby to, generalnie: średnio ją obchodzi to co się dookoła dzieje.
Jest to trend ogólnopolski - trzeba przyznać, że trudno go będzie zmienić. Z pewnością ruchy takie jakie prowadzą kluby sportowe (w Olsztynie jest ich całkiem sporo!), otwarcie się uczelni na młodzież a nawet dzieci (Dni Nauki, Noc Biologów)- są ruchami bardzo pozytywnymi i mogącymi kształtować postawy dzieci i młodzieży - przyszłych dorosłych.
Autorzy raportu pt. Kondycja Polaków czyli po co nam sport zwracają uwagę na zbyt wysoką barierę dostępu do sportu wśród młodzieży: brakuje m.in. jasnych zasad nt. możliwości korzystania z obiektów sportowych. W Olsztynie? Dokładnie tak: obiekt OSiRu czynny do 21:00 jest niedostępny już o 20:00 o czym się przekonasz dopiero na miejscu (patrz: lodowisko przy Uranii) bo na stronie internetowej to cytując obsługę lodowiska: Panie! W tym internecie to takie bzdury piszą! Więc po co być aktywnym? Lepiej nie jechać przez pół miasta by zostać odesłanym z kwitkiem. Lepiej siąść i pograć w Plejstaka!

Zachłyśnięcie wolnością
Ogromne zmiany które zaszły w Polsce w krótkim czasie sprawiły że nie wszystko poszło dobrze. Dziś, my jako społeczeństwo, źle pojmujemy wolność. Realizujemy coś co jest z pozoru wolnością (mogę wszystko), podczas gdy moja wolność zbyt często ogranicza wolność drugiej osoby. Standardem jest w Olsztynie to, że kierowca który zaparkował na chodniku w taki sposób, że nie może przejść pieszy, tłumaczy się tym, że nie miał gdzie zaparkować lub tym, że nie ma parkingów. Zwracający uwagę na ten problem "społecznicy" nieraz obrywali nawet od właścicieli pojazdów, którym wydaje się że to jest tylko i wyłącznie ich sprawa jak się parkuje.
Przy okazji społecznika....

Gęba społecznika
Ci sami kierowacze, czując że ktoś w ich mniemaniu ogranicza im wolność, potrafią zwyzywać takich aktywistów od nierobów. Pokutuje w społeczeństwie błędne przekonanie że społecznik to osoba, która nie ma innego zajęcia i robi to z nudów - w domyśle: czepia się.
Ludzie generalnie nie rozumieją po co działać społecznie. Ci co rozumieją nieraz popierają takie działania, ale jako kibice (oczywiście gdy mogą - o czym dalej). Na działania społeczne brak czasu, przecież trzeba zarobić na chleb! Przy czym tego chleba brakuje każdemu: czasami tylko tym chlebem jest faktyczny chleb, czasami jest nim wymiana samochodu z silnikiem 2.0 na 3.0. Nie ma czasu jeśli ktoś nie chce działać. Przypomina mi się właśnie wspomniana w tytule piosenka.

Las i jeziora - na chwalenie się nimi zawsze jest pora
Stara płyta pt. mamy jeziora i las miejski została przekonwertowana na plik mp3 i już nie ma prawa się "zgrać". Co chwila grana i zawsze tak samo brzmi. Brzmienie się wprawdzie nie zmienia, ale sens granego utworu już tak. Tuż obok jezior stają ekrany dźwiękochłonne. Brak poszanowania "ziemii-tej ziemii" sprawia że i w wodzie znajdziemy plastikowe butelki, opony... we krwi płynie powtarzane "zaraz stąd wyjeżdżam". Czy to olsztynianin który się nim stał przyjeżdżając tu do nowopowstałej fabryki opon czy też student który i tak wie, że po magisterce będzie pracował na zmywaku w Londynie - nie wielka jest różnica.
Niestety bogactwo naturalne sprawia że Kowalski ma też jednocześnie wpojoną odpowiedź na pytanie czy Olsztyn jest ładny/wyjątkowy: tak mamy 13-15 jezior na terenie miasta, mamy las miejski. Przestają nas inne rzeczy obchodzić? Przestajemy myśleć o przyjaznym mieście, przestajemy zadawać pytania o wycinane drzewo czy stawiany w poprzek potrzeb blaszany płot. W końcu w Olsztynie jest pięknie! Nie wierzysz? Spójrz na: fotografię... z lotu ptaka, Łabędzią Szyję na Jeziorze Krzywym, która równie dobrze mogłaby być poza Olsztynem, park gdy na złoto pomaluje go jesień a liście zasłonią wyrwy w chodniku. Jest pięknie! Olsztyn Kocham! Kto tego nie powtarza to malkontent! A kto nie popiera poszerzania drogi żeby szybciej dało się dojechać na plażę to hamulcowy!

Podróże kształcą
Olsztyn jako miasto położone na uboczu dobrych dróg, autostrad czy szybkich połączeń kolejowych. To miejsce z którego wszędzie jest daleko, a przez to mieszkańcy rzadziej podróżują w ciekawe miejsca (wynika to także z zasobności portfela). Często po prostu nie wiedzą jak sobie miasta zorganizowały niektóre społeczeństwa na zachód od Odry czy na północ od Bałtyku. Wiele osób na przykład utożsamia rozwój miasta z szerokością dróg dla samochodów, opierając swoją wiedzę na podstawie dawnych wizyt w Bułgarii, Czechosłowacji i NRD. W rzeczywistości w miastach podobnej wielkości, w miastach bliźniaczych Olsztyna wcale nie królują drogi czteropasmowe! I przede wszystkim: nie w centrach miast!
Za granicę na szczęście coraz bliżej:) Wprawdzie nie chodzi tu "jeszcze" o lotnisko w Szymanach;) to zniesienie wiz do obwodu Kaliningradzkiego może przynieść dobry efekt jeśli chodzi o nasze zaangażowanie w zmiany w mieście, bo nawet jeśli nie zobaczymy tych super przemyślanych inwestycji z Danii, Szwecji czy Holandii to może ockniemy się widząc co się dzieje gdy po ulicy w centrum Kaliningradu jeżdżą razem ciężarówki z rowerzystami. Przykłady negatywne (choć oczywiście nie tylko takie tam są!) też mogą prowadzić do pewnych wniosków. Może szerokie drogi do centrum jak w Rosji (i na Białorusi) to nie jest dobre rozwiązanie? Przeciętny Kowalski po prostu wierzy w wiedzę urzędników, którzy swoją zdobywali w okresie gdy takie trendy (już nie aktualne) obowiązywały. Do dziś większość z nich nie rozumie tekstu w języku angielskim, więc nie ma szans na aktualizację swojej wiedzy. Zostaje ślepe poszukiwanie rozwiązania lub oparcie wszystkiego na wiedzy z lat '60-tych.

My i oni, czyli polityka strachu
Ewenement olsztyńskiej znieczulicy opiera się na jeszcze jednym ważnym filarze: strachu. Strachu który wielu paraliżuje.
Zwykłe, niepozorne zlajkowanie czegoś co nie jest po drodze władzy przestaje być czymś prostym dla osób, które z lokalną administracją są związane. I nie chodzi tu tylko o pracę dla urzędu...
Gdy polecałem znajomym facebookowy fanpage żółtej barierki otrzymałem m.in. takie odpowiedzi:
- nie, sorry ja przecież pracuje w urzędzie,
- nie, wiesz nie mogę, fajny pomysł, ale moja/mój mąż/żona pracuje w urzędzie,
- nie, sorry, nie chce się narażać, bo moja firma robi... na zlecenie urzędu.
Pajęczyna urzędnicza mocno wykracza poza grono jej pracowników!

Polityczne Bizancjum
Władza w mieście ma charakter zaczerpnięty z bizancjum, czyli to władza decyduje gdzie się robi i co. Władza rządzi. Abstrakcją jest posłowanie lokalnej władzy, która miałaby realizować potrzeby ludzi, którzy do "posłowania" ją wybrali. Ponownie trzeba powołać się na wypowiedź prezydenta Grzymowicza, który stwierdził, że jeśli ktoś ma inny pomysł niż propozycja ratuszowa to niech startuje w wyborach. Totalne nieporozumienie. Władza mocno trzyma swoich racji do tego stopnia, że musi robić szopkę z konsultacji społecznych które narzuca przy dofinansowywanych inwestycjach Unia Europejska. Ratusz ucieka do różnych perfidnych sposobów:
- organizacji konsultacji w taki sposób żeby wszystkich zagadać (ilością wypowiadanych słów) mieszkańców, powoływać się na nieznane im fakty i badania szczegółowe nie opisane w sposób jasny, brak przejrzystych opisów konsultowanych problemów,
- terminu konsultacji (często w środku tygodnia, w godzinach pracy większości mieszkańców),
- nie uwzględnianie opinii mieszkańców,
- brak przestrzegania prawa co do terminów publikacji protokołów z konsultacji lub publikowanie ważnych opisów tuż przed terminem konsultacji.
Zresztą jak ktoś zadaje trudne pytania to się go pozwie do sądu. Taka jest niestety mentalność naszych wybrańców.

To moja identyfikacja problemu. Teraz pytanie: co możemy zmienić a czego nie jesteśmy w stanie? PS. Następnym razem postaram się krócej;)

środa, 29 sierpnia 2012

Big deal czy big mac?

Post nr 100 musi być trochę refleksyjny:)

Jeszcze w zimowych butach czyli dobre pól roku temu można było wziąć udział we wstępie do wstępu konsultacji społecznych dot. Zintegrowanego Planu Rozwoju Śródmieścia. A filmy jak na Olsztyn, aż dziwne że nie były zakazane.

Dzięki temu, że były to właśnie projekcje tematycznych dokumentów, a tylko w części dyskusja z udziałem ratuszowych dyrektorów, nie mogło być w 100% nudno. Nie było tym bardziej że pokazano coś co póki co w Olsztynie jest niemożliwe ze względów na bariery które siedzą w ludzkich głowach, bo czy jesteśmy w stanie wyobrazić sobie w Olsztynie taką akcję jak w Bogocie na przykład, gdzie wybrany burmistrz z dnia na dzień pozamieniał parkingi na trawniki wbrew oburzeniu i protestom, ale dzięki temu sprawił że położona wysoko w górach stolica Kolumbii pozbyła się swych podstawowych problemów (korki, wysoka przestępczość) i zaczęła łapać tlen - w przenośni i dosłownie?



Foto: Miasto nie ma problemu np. z takimi rzeczami jak ustawienie barierek. Tu skuteczność w ich wciskaniu jest porażająco wysoka!

Czy w Olsztynie jest ktoś kto potrafiłby nie iść na łatwiznę i zaproponować prawdziwą wizję miasta wyjątkowego i dążyć do realizacji prawdziwej strategii? Czy łatwiej jest się trzymać dokumentu strategii który pozwala robić wszystko: nawet podejmować dwa sprzeczne ze sobą działania.
Klepane od lat sloganów w stylu "mamy kilkanaście jezior", "miasto ma największy las w granicach administracyjnych - zielone płuca" czy też "Olsztyn jest znacznym ośrodkiem akademickim" to trochę mało... bo
ad.1 tuż obok jeziora wstawia się ekrany dźwiękochłonne które sprawiają że jeziorom nadaje się uroku stawów rybnych,
ad. 2 miasto się rozlewa na południe i mieszkaniec takiej ulicy Srebrnej czy Złotej szybciej dojedzie do rezerwatu Las Warmiński, Łańska czy Plusek niż ma się przebijać przez cały Olsztyn do lasu który nazywa się "miejskim",
ad. 3. jeśli nic się nie zmieni w zarządzaniu uczelnią i nie wykorzysta się jej atutów (m.in. kampus, ośrodek sportowy), albo nie zaczniemy płodzić dzieci to UWM stanie się pierwszym uniwersytetem na liście kandydatów do miana lokalnej szkoły wyższej a nie ośrodka wiodącego.

Wielkiej zmiany w Olsztynie nie będzie bo taka nie ma przez kogo zostać zrealizowana.
1. Urzędnicy nie potrafią rozmawiać i nie chcą rozmawiać. Nie dotyczy to tylko często poruszanych konsultacji, ale już samych spraw bieżących:
- nie da się wprowadzić kolei miejskiej, mimo że wozić ludzi chcą przewoźnicy kolejowi! - gdy przygotowuje się parking na Orkana, "nie da się" zrobić wjazdu od strony Statoila, bo... "to teren prywatny" (ale Statoil powinien być zainteresowany), bo... "na Śliwy będą buspasy" (więc zamykamy wszystkie zjazdy? zatem gdzie będzie można skręcić jadąc od Kortowa? Za Ratuszem?), bo... "tam są zbiorniki z paliwem" (można zrobić zjazd za nimi, a zresztą one nie są na powierzchni a nad nimi są miejsca postojowe), bo... "Pan myśli nieracjonalnie" (cyt. z Dyrektora Piekarskiego),
- ścieżka pieszo-rowerowa przy Warszawskiej będzie węższa (budują buspas), mimo iż po drugiej stronie płotu jest trawnik o szerokości kilku metrów, ale... nie da się bo "to teren wojskowy", więc nikt się tematu nie podejmie, chociażby wojsko miało problem z utrzymaniem tego terenu i chętnie się części pozbyło.
- przejście naziemne przy Alfie, które wymaga niewielkich nakładów (parę litrów farby, znaki pionowe które wycięto, odkręcenie paru płotków) będzie przywrócone, ale nie wiadomo kiedy.

2. Urzędnicy mają podejście defensywne, czyli robi się tylko to co musi, a nie to co może. Widać to nawet w wypowiedziach urzędników na stanowiskach dyrektorskich. "Ustawa nie nakazuje" to w tłumaczeniu na język polski oznacza, że "czegoś nie wolno robić". Przykładowy pomysł społeczników pt. Kajak Miejski to zadanie, którego nie jest w stanie objąć urząd. Pomimo tego, że w strategii można znaleźć masę celów zbieżnych z tym co proponują społecznicy to najlepiej brak sprawności w działaniu zrzucić na to że ustawa nie nakazuje. W domyśle: miejmy pretensje do Donka i spółki.

3. Brak dostosowań administracji do potrzeb. Miasto z kilkunastoma jeziorami i trzema rzekami nie ma kogoś odpowiedzialnego za wodę!. Za kolej odpowiadają spółki kolejowe więc "miastu nic do tego". Za ścieżki rowerowe od niedawna odpowiedzialny jest oficer na 1/4 etatu, czyli mniej więcej: oficer x 25% = "ćwierćoficer rowerowy" = "starszy szeregowy rowerowy", co pokazuje podejście władzy do tematu rowerów: to rekreacja! Ścieżki najszybciej powstają w lesie. Dzięki temu za rok, dwa będzie można powiedzieć, że rower nie jest w stanie zastąpić samochodu, bo przecież mamy dużo nowych ścieżek a samochodów jest coraz więcej.

4. Czy urzędnicy są w stanie przyciągnąć do Olsztyna dużego inwestora? Taki który byłby w stanie ochronić mieszkańców Olsztyna przed ewentualną wyprowadzką Michelina do Chin lub przynajmniej sprawić by Francuz nie miał monopsonu na rynku pracy w Olsztynie, a zwykły robotnik przy taśmie nie miał dylematu: praca za grosze lub brak pracy. Nie, bo duży inwestor wymagałby skoordynowania działań wielu wydziałów urzędu. W dzisiejszych czasach ściągnięcie tu takiego LG (jak w Mławie) czy Sharpa (jak w Toruniu) wymaga konkretnej oferty związanej nie tylko z oddaniem terenu i zwolenieniem z podatku, ale też przedstawienia wieloletnich planów w zakresie dostarczania odpowiednio wykształconych kadr, tworzenia infrastruktury (ale nie tylko drogowej!), potrzeba przewidywalności! Niski rating Olsztyna i bzdurnie wydawane pieniądze jeszcze to utrudniają!

Miejscy urzędnicy potrafią skupić się na małych punktach, dlatego są w stanie odsprzedać kolejny grunt deweloperowi pod budowictwo mieszkaniowe czy pod galerie handlową (ogromna stopa zwrotu inwestora sprawia że ten jest w stanie przewalczyć nawet betonowych urzędników), ale nie są w stanie prowadzić spraw wielkich. Big dealu jak w Bogocie nie będzie, będą powszechne proste rozwiązania, czyli takie siermiężne Big Mac'i.

piątek, 24 sierpnia 2012

Bizancjum schowane w podziemiu

Wprawdzie do zamknięcia tunelu nie doszło a sympatyczna pani hostessa informowała przy wejściu że przejście jest otwarte to masa krytyczna urzędników pod sceną-schodami na których przemawiał dr inż. Piotr Władysław sprawiła że przypadkowi przechodnie omijali te występy (poza występami wspomnianego wyżej była też kapela) szerokim łukiem, a nawet na skróty w ramach Olsztyn Aktywnie! czyli przez płotki, barierki... nic dziwnego człowiek jest stworzony do chodzenia po powierzchni i dla osób nieanalizujących przejść podziemnych pod kątem technicznej wykonalności są czymś nienaturalnym. Ale od początku...

Nie do końca dla mnie zrozumiałym jest dlaczego w tunelu otwiera się inwestycję drogową. Może dlatego że na jej powierzchni jest zbyt wiele pomyłek, porażek, skandali? Gdyby urzędnicy nie schowali się do podziemi zobaczyliby np. jak wiata wejściowa do podziemi jest zlokalizowana i że piesi podążający wzdłuż asfaltowej inwestycji wchodzą na ścieżkę rowerową, a czarną barierkę omijają dokładnie z drugiej strony niż założyli projektanci. Przy okazji tych kilkudziesięciu urzędników musiałoby się ustawić gdzieś na chodniku pomiędzy własnymi źle zaparkowanymi samochodami(!).

Tunel ma dwa końce i niestety do drugiego wyjścia także można mieć sporo zastrzeżeń. Dlaczego tylko piszę o zastrzeżeniach? OK, to na początku pochwalę:

To dobrze że wyłożoną podczas przebudowy polbrukiem skarpę zamieniono w kawałek zieleni ostatecznie. [koniec]

Na wizualizacji: zejścia po prawej nie ma, chodnika z tej strony też nie ma. Trawnik oddzielający pasy ruchu został zastąpiony polbrukiem.


Szkoda jednak że skoro wybrano wariant odkrywkowej budowy przedłużenia tunelu to ciągnięto go aż do wąskiego chodnika i ścieżki rowerowej, a pomiędzy nimi: barierki. Tak, tak, starej "dobrej" czarnej barierki wygrodzeniowej typu olsztyńskiego. Przy okazji rozkopania skarpy od strony skrzyżowania ulic Konopnickiej i Jagiełły, można było zrobić placyk, na którym po wyjściu z tunelu turyści mogliby mieć czas i miejsce na zastanowienie się i doinformowanie, którędy i gdzie mogą się poruszać by dotrzeć do celu. Ba, takie rozwiązanie jest bardziej naturalne dla człowieka oraz skracałoby drogę dotarcia do przystanku przy ulicy Grunwaldzkiej. W końcu jak wskazywała jakiś czas temu rzeczniczka ZKM: odpowiednim dla Dworca Zachodniego przystankiem jest ten przy targowisku. Chyba zbyt mocno zasugerowali się tym VIP-kierowcy który przybyli na otwarcie zajmując ścieżkę i chodnik właśnie przy przystanku. Nowym przystanku. A że to przystanek nie otwarty? To po co znak? Inwestycja nieskończona? To po co otwarcie?

Żeby nie było: przejście podziemne pod dworcem zachodnim było bardzo potrzebne! Tym bardziej że już istniało, a wystarczyło je przedłużyć i nieco odświeżyć. Ale jak Bob Budowniczy się weźmie to nie ma to tamto, trzeba robić od początku. Cudem ocalały zabytkowe wiaty, ale że bronić ich musieli społecznicy to już porażka urzędnicza. Wspomniał o tym (o tym że społecznicy) nawet sam Piotr Władysław w swoim okazjonalnym przemówieniu, które zakończył dość odważnym stwierdzeniem że to dla mieszkańców Inwestycja Marzeń! Muszę przyznać że jeśli to jest inwestycja marzeń to boję się o kolejne, które już marzeniem nie będą. Jeżeli dla kogoś to jest marzenie to z tym miastem jednak lepiej nie będzie:(

Samo otwarcie też przypomniało jak bizantyjskie podejście do tematu mają nasi urzędnicy. Bankiet z plazmowym telewizorem na którym wyświetla się zdjęcia tego co jest nad tunelem, podświetlenie murów na kolor różowy, występy muzyczne... przejście zamieniono na moment w Piwnicę Artystyczną. Był też tort, a jak to z tortem bywa musi być jakaś wisienka na nim: dziś był nią samochodzik. Tak, tak, jak na przyjęciu urodzinowym dziecka. No ale właśnie tak to bywa jak rządzi Bob Budowniczy!:)

Szkoda że te pół ratusza które schowało się do tunelu nie przeszło się do całkiem nieodległego tunelu otwartego dzień wcześniej. Krótki odcinek, a po drodze złe oznaczenie, mimo iż dzień wcześniej pucowano znaki pionowe i wycierano kurz przed otwarciem. Przeszliby także wzdłuż ekranów które pozasłaniały całkowicie budynki. Zobaczyliby brak zejścia do przystanku od strony peronu 3. które było na wizualizacji przed rozpoczęciem inwestycji. Kto by chciał, zobaczyłby także polbruk zamiast trawy, która była w tym promocyjnym materiale. Na końcu wycieczki czekałby widok przejścia podziemnego donikąd oraz pieszych którzy wbrew planom planistów preferują pozamykane na klucz przejścia techniczne. No cóż... są dużym skrótem. Nasi planiści jeszcze nie doszli do etapu rozpoznania potrzeb mieszkańców. Ale może kiedyś w przyszłości...

A gdyby tak każdy urzędnik przeszedł się raz w przyszłości tunelem im. Ryszarda Ochódzkiego to może okazało by się że jednak, że ten tunel byłby potrzebny?

środa, 22 sierpnia 2012

To nie nasze, to unijne

Coraz częściej, bo w kontekście olsztyńskich nielogicznych, barejowskich inwestycji, my mieszkańcy, tudzież niektórzy mieszkańcy bardzo łatwo poddają się manipulacji stosowanej przez broniących tych "misiów na miarę naszych możliwości".

Gazeta Wyborcza jako pierwsza(?) napisała o tunelu donikąd jaki powstał na dojeździe do Nowej Artyleryjskiej. Sprawę podchwycili prześmiewcy z grupy NoBeton często cytując przy tym jakże podobne zdania z Misia Stanisława Bareji.


Trzeba przyznać: świetne ujęcie perspektywy przez Pawła Kicowskiego (GO)

Z odsieczą przybywają Ratuszowi oraz niektórzy forumowicze - nie dojdę czy to zwykli mieszkańcy czy mieszkańcy pracujący w odpowiednich komórkach urzędu miasta. Tak być może, ale nie musi. A mówią oni mniej więcej tak:
(...) To Unia Europejska dała 85% z 800 tysięcy na ten tunel, a my wydaliśmy tylko 15%. Nieskorzystanie z tych pieniędzy to byłaby dopiero strata!
.

Dlaczego to nieprawda?
1. Polska jest członkiem Unii Europejskiej i składki członkowskie także płaci i trzeba się przyzwyczaić że będą coraz wyższe.

2. Nie zrobienie TEGO projektu nie oznacza że środki unijne nie byłyby wykorzystane. Mogłyby być wykorzystane na co innego, a na co zależy właśnie od składającego wniosek - w tym przypadku Urzędu Miasta. To już jest wybór Prezydenta i jego ekipy czy chce wyciągnąć kasę i zrobić dobrze mieszkańcom czy tylko to pierwsze.

3. Jeśli popatrzymy na sprawę pod kątem kosztów alternatywnych to może okazać się że koszt zaangażowania tego kapitału w tunel donikąd jest spory. Jeśli za chwilę okaże się że miasto będzie musiało na własną rękę wykonać jakąś remont (bo coś się sypie) to będzie musiało pozyskać pieniądze z rynku, a te szczególnie że rating Olsztyna jest raczej słaby (BB+) wyniesie ok. 7% (za 6,48% kapitał pozyskuje Warszawa, która ma rating AAA, a po drodze do kasy są jeszcze Białystoki, Radomie i wiele innych).

Przy założeniu 25-letniego okresu amortyzacji takiego tunelu (może być znacznie szybciej gdy tunel zacznie zarastać pokrzywami, które będą regularnie nawożone) i 7% stawki, wychodzi że taki tunel donikąd kosztuje nas jakieś 5600 zł miesięcznie, czyli jakieś 186 zł dziennie. Idąc dalej: w przeliczeniu na przechodnia (po wyeliminowaniu zwiedzających zainteresowanych tematem zostaje ich około 3 na dzień) wychodzi jakieś 60 zł!!! Mając na uwadze, że ruch samochodowy w tym miejscu jest bardzo nikły i raczej powolny z uwagi na zakręt, nachylenie terenu i wjazd w drogę nadrzędną wyjeżdżającą z garaży trzeba przyznać, że to miejsce z najwyższym wskaźnikiem szacunku dla bezpieczeństwa pieszego określanego zagrożeniem kolizji z pojazdem. Zdecydowany TOP w skali światowej.

4. Ratuszowy wojownik z krainy fantasy w materiale ITV prezentuje wizję jak zwykle próbując ratować tyłek swego przełożonego maga, który niejednokrotnie wskazywał na brak zrozumienia tematów w ujęciu przestrzennym (vide: największa zaleta projektu zintegrowanego centrum przesiadkowego to... galeria handlowa). Posługuje się przy tym czarami nieodpowiednio dobranymi do danego przypadku. Dyrektor Piekarski wskazuje na potrzebę prowadzenia ciągu pieszo-rowerowego (póki co w tej wersji to ciąg dla amatorów le parkour i BMX-ów) od Zamku do Lasu Miejskiego.


Ba, w momencie gdy dyrektor roztacza wizję pojawiają się obrazki "młodych projektantów" (dobry pomysł na zmiękczenia betonu - pokazać plebsowi że to młodzież wymyśliła), w której oznaczono ścieżkę. Nic w tym nie było dziwnego gdyby nie to że ten ciąg zaprojektowany przez młodzież jest... po drugiej stronie rzeki. Idzie logicznie i faktycznie ma sens. W odróżnieniu od kretów którzy zaplanowali - cytując opinie mieszkańców którzy widzieli ten obiekt - norę, schron, piwnicę, garaż bez drzwi.


PS. Nie pozostaje nic innego tylko do łączyć do happeningu NoBeton, który odbędzie się w czwartek 23. sierpnia o godz. 16:30 właśnie w tym tunelu.

piątek, 27 lipca 2012

Dziwujcie się narody, Warmia i Mazury planują misję na Marsa

Regionalne matrixy nie zrażone problemami stołecznego matrixu intensyfikują działalność. Nawet sezon wakacyjny nie przeszkadza im w snuciu ambitnych projektów.
Zaczęło się od tego, że Elbląg dodał gazu i przyspieszył! Oddajmy  jednakże honor autorowi tej strategii, zmałpowali po prostu Piotra Grzymowicza i wyjechali z czymś takim:


Tatarstan, Korea Południowa i inne tygrysy azjatyckie podobno sa poważnie zaniepokojone dynamiką elbląskiego przyspieszenia. Skoro Elbląg przyspieszył to i zapędził się aż do Chin. Na stronie urzędu miasta wyczytać możemy "Elbląg bramą Chin do Unii Europejskiej" (źródło).

Biedne Chiny, za nic nie udaje im się ekspansja handlowa. Unia nie kupuje chińskich towarów, a brama do eksportu jest ciągle zamknięta, a nawet jej brak. Na szczęście Elbląg wyruszył z pomocą:



"Elbląska delegacja, której przewodniczy prezydent Grzegorz Nowaczyk, będzie przekonywać chińskich przedsiębiorców, że nasze miasto to najlepsze miejsce do ekspansji na rynki Unii Europejskiej."

Najlepsze miejsce do ekspansji? I ci biedni Chińczycy jeszcze tego nie wiedzą? To ambitna wizja, takiej śmiałej wizji brakuje Piotrowi Grzymowiczowi, który skoncentrował się na dłubaniu w betonie.

Jakby ktoś był sceptyczny to są i konkrety:

"W wypadku Elbląga korzystamy z nawiązanych już kontaktów z miastem Laibin leżącym w regionie Guangxi, stolicą regionu jest właśnie Nanning. "

Co to to Laibin z regionu Głangksi? Może i Olsztyn by się podczepił pod te Laibin, skoro takie wpływowe... Sprawdzamy więc:
Nie do wiary. W kraju , w którym jest 97 miast powyżej miliona mieszkańców, Laibin ze swoimi 59 tysiącami to jakaś mała osada. O jakich bramach tam można rozmawiać? Zapewne jakieś prowincjonalne chińskie kacyki partyjne robią sobie przedstawienie z udziałem elbląskich "turystów". Powiedzmy wprost. Chińczycy robią od dawna interesy na miliardy Euro z Niemcami i Francuzami i ani jedni ani drudzy o Elblągu i Laibin nawet nie słyszeli.
Na taki rozwój wydarzeń aktywnie zareagował bliżej nieznany nam dotychczas pan Marian Podziewski (podobno wojewoda, ale chyba niczym się dotychczas nie wyróżnił oprócz tego, że zapewne jest z PSL :-). Jak donoszą ogólnopolskie media cyfrowe (czcionka zachowana bo i news zaiste godny tego rozmachu)

Warmia i Mazury chcą współpracować z Japonią źródło

Pytanie tylko czy Japonia chce? Z opisu wydarzeń wynika, że Warmia chce a Japonia tylko rozmawia:)



"O źródłach energii odnawialnej, małym ruchu granicznym i rozwoju turystyki rozmawiali wojewoda warmińsko- mazurski Marian Podziewski i ambasador Japonii Makoto Yamanakim. Dla wojewody najważniejsze były jednak możliwości dwustronnej współpracy - informuje Radio Olsztyn.

Jak powiedział wojewoda Marian Podziewski jest kilka obszarów, w których możemy współpracować, między innymi wzajemna wymiana technologii."
O ile o całej reszcie można dyskutować to "mały ruch przygraniczny" i " wzajemna wymiana technologii" przekracza moje możliwości poznawcze. Rozumiem, że chodzi o to , że mamy blisko do obwodu, a z obwodu to już rzut beretem do Japonii, bo przecież Rosja też graniczy z Japonią. Wychodzi na to, że Japonia to taki sam sąsiad jak Węgry czy Holandia. Wszystko jasne. 
Gorzej z technologią. Zapewne Japońce oddadzą nam w ramach wymiany swoje technologie z różnych dziedzin, a my im w zamian damy te wszystkie nasze technologie. Będzie wymiana jak równy z równym :)


"Ambasadorowi Japonii bardzo podobało się na Warmii i Mazurach. Makoto Yamanaka zdziwił się, że do tej pory żadna japońska firma nie inwestowała w naszym regionie i dodał, że ewentualna współpraca między naszymi krajami jest możliwa. Jak podkreślił ambasador Yamanaka w Polsce jest już 68 założonych przez Japończyków firm, które bardzo dobrze się rozwijają. "

Że się podobało to nic dziwnego, nam też się podoba. Ale, że się zdziwił w sprawie braku inwestorów japońskich? A co on nie widział tych wszystkich autostrad? szybkich linii kolejowych? lotnisk? przyjaznych urzędników?
Mimo pewnych kontrowersji zawołajmy do pana wojewody: tak trzymać Panie Marianie ! Da pan sobie radę z Japońcami, wręcz jest pan predysponowany do takich misji. Tak pragniemy tych japońskich technologii. Poniżej przybliżamy tą postać:
fot: wikipedia

Czekamy jeszcze aż nowy wicemarszałek, pan Gustaw Marek Brzezin rozpocznie pracę nad komercyjnymi lotami na Marsa. Województwo mogłoby tam pozyskiwać metale ziem rzadkich, które są obecnie w cenie na światowych giełdach. Region w rekach pana Mariana i pana Gustawa nie musi się bać o swoją przyszłość! Teraz to nawet drogi i lotniska nie będą nam potrzebne.
Blog pozwoli sobie tylko dać jedną radę. Panowie! Wasze działania są wspaniałe! Trzeba tylko działać dyskretnie i z rozwagą aby inni nas nie ubiegli albo żeby nie trafić do szkła kontaktowego bo złośliwy Sianecki was zmasakruje śmiechem.

czwartek, 19 lipca 2012

Najazd Hunów na miasto matrixu

Olsztyński matrix budowlany został chyba zaatakowany przez mongolskie plemiona pozbawione gustu, dobrego smaku, a nawet elementarnego poczucia estetyki. Co więcej widoczna jest tam także tolerancja na partactwo, niedoróbki i zwykłą fuszerkę. Jak inaczej okreslić to co się dzieje w mieście? "Wielki inwestor" wydaje pieniądze a w zamian ktoś oszpeca Olsztyn. Spójrzmy na kilka poniższych przykładów z ostatnich "sukcesów" Piotra Grzymowicza czyli ulic Wojska Polskiego i Artyleryjskiej:

Tutaj drogowcy trochę nie trafili w przejście dla pieszych z pasami. Jeden drugiemu kazał malować, to malował, myślenia włączyć nie kazali to i nie włączył. Dwie białe kreski dorysowane po to aby pokazać gdzie powinno znajdować się przejście.


Kolejny nietrafiony malarz. Nie dogadał się z projektantem chodnika i ciach wymalował pasy do trawnika. Ale po co? Nawet jeśli tak było w projekcie to przecież to jest bez sensu! A jakie szpetne!


Kolejny przypadek nietrafionego pędzla poniżej:


Czyżby minęły te czasy gdy sygnalizatory dla dwóch kierunków umiano umieścić na jednym słupie? Przynajmniej w Olsztynie. A przecież ani to piękne rozwiązanie, ani tanie. Rozumiem, że wykonawca "wepchnął" dwa słupki bo mu to pompuje kosztorys, ale my tego nie potrzebujemy.

Meble miejskie, czyli stara wersalka zamiast gustownej kanapy. 
Pamięta ktoś jak podniecano się wspaniałościami z warsztatu pani "estetycznej" ? Miały być różne modele na różne cele. Miejskie, podmiejskie, parkowe. A wyszły księżycowe - obrazek po zagospodarowaniu brzegów Jeziora Długiego. Czyż nie urocza żółć zdobi ten jakże swojski krajobraz? Co to jest i po co?


Podchodzimy bliżej... 
I tak oto widać! Barierka antysamochodowa. Wyobraźmy sobie to niebezpieczeństwo, jedzie samochód i nagle BACH stacza się ze skarpy. Tylko, że ta idiotyczna barierka w takiej sytuacji pęka, bo to nie jest barierka przeciw pojazdom. O co więc chodzi? I czemu stoi tylko na kilkudziesięciu metrach? Może otoczmy wszystkie drogi w Olsztynie. Nie będzie wypadków!
Na pomarańczowo zaznaczone potencjalne kierunki staczania się samochodów...


 
Barierki - jaka jest funkcja tej, przy przejściu pod Dworcem Zachodnim?
Chodzi zapewne o to aby przechodnie nie "ścinali" przejścia "po bandzie", optymalizując swoją trasę, pytanie tylko czemu mieliby właściwie tego nie robić? Może niedługo zaczniemy obstawiać każde przejście dla pieszych w mieście barierkami? Kto powiedział, że na przejście należy wchodzić tylko i wyłącznie pod kątem 90 stopni do ulicy? To są faszystowskie pomysły.

 

To samo miejsce po deszczu. Dobra praktyka budowlana nakazuje budować tak aby woda spływała. Świeży asfalt powinien mieć właśnie taki profil. Co więcej na pewno kałuża nie powinna tworzyć się na przejściu dla pieszych! Wiemy jak się to kończy dla osób czekających przy takiej kałuży. Partactwo do kwadratu.

I na koniec tradycyjne podsumowanie. Wydajemy mnóstwo środków na to aby miasto zeszpecić. Kicz, zaniedbania, tandeta są tolerowane na każdym kroku. Niedoróbki i partactwo także. Przecież ktoś te wszystkie prace odbiera, ktoś podpisuje protokoły. Czy są to ludzie pozbawieni oczu? Domorośli, prowincjonalni drogowcy, którym taki burdel nie przeszkadza w ich otoczeniu? Zapewne we własnych domach mają jeszcze gorzej. Przecież z takich detali powstaje miasto. Chcemy mieszkać w takim dziadostwie? Czemu tak trudno wymagać od wykonawcy?

Jak część z tych usterek skomentował na platformie konsultacyjnej Urzędu Miasta pan Andrzej Karwowski, Kierownik Jednostki Realizującej Projekt III (tj. przebudowa ul. Artyleryjskiej):


"Możliwe, że nie wszystkie inwestycje muszą "mieć tyle rzucających się w oczy błędów", ale ja jeszcze nie spotkałem w żadnej dziedzinie, pracy zupełnie bezusterkowej i pewnie z tego też powodu odbiory i późniejsze gwarancje, wydłużają się terminowo. Pozostaje mi polecić pracę w budownictwie, to razem będziemy dążyć do ideału."

Czyli co? Wolno budować źle, wolno tolerować usterki. Panie Karwowski, niech pan się weźmie ze swoim Maliniakiem do roboty. To nie jest budowa trasy Łazienkowskiej i Dworca Centralnego. Te czasy minęły. Niech pan powie w PGE, które rozpoczyna projekt budowy elektrowni atomowej, że nie ma pracy bezusterkowej. Może jeszcze tego nie wiedzą, bo w przeciwnym razie pewnie by zrezygnowali z takiego pomysłu. A co z budowniczymi metra? mostów? drapaczy chmur? Też mogą powiedzieć, że nie ma pracy bezusterkowej? Pana tolerancja na błędy wykonawców jest zbyt duża. Pan się ośmiesza i tyle. Ośmiesza pan też swojego pryncypała, Wielkiego Budowniczego.

Fot: większość zdjęć pochodzi z platformy http://www.konsultacje.olsztyn.eu/ i jest autorstwa użytkownika Borysa Zadoreckiego.


wtorek, 10 lipca 2012

Olsztyn dodaje gazu

Przyszło upalne lato, jest ciepło, ale od ciepłowni nie uciekniemy.
Temat jest skomplikowany ale chyba niespecjalnie komuś zależy na jego transparentnym przedstawieniu. Za dużo jest niewiadomych, za duży pośpiech, proponowane pomysły są prezntowane hurraoptymistycznie. Co więcej pieniądze jakie wchodzą w grę są znacznie większe niż to razem wzięte wydatki na aquapark, park technologiczny, buspasy, tramwaje. Mowa jest przecież o przedsięwzięciu za 700 (!) mln zł.
Dziwne więc, że sprawa przechodzi w miarę niezauważenie, a jedynie nieliczne media niszowe próbują się tematem interesować. Przyczyniła się do tego nasza kochana i nastawiona na dialog władza - wyciągnęła sprawę ponownie przed wakacjami i urządziła spotkanie konsultacyjne w końcu czerwca, kiedy to każdy normalny człowiek myślami jest już na urlopie albo conajmniej na plaży miejskiej. Taki sprytny trick żywcem przejęty od władzy tej wyższej, urzędującej w Warszawie.

         fot: www.wnp.pl

Nasuwają się następujące pytania, na które należy odpowiedzieć i które powinny być mieszkańcom miasta szczegółowo wyjaśnione:
1. Kto zaniedbał sprawę zapewnienia ciepła dla miasta w trakcie prywatyzacji OZOS? Wychodzi na to, że sprzedano ciepłownie ogrzewającą pół miasta, bez zagwarantowania wieloletniego zaopatrzenia miasta w ciepło. Standardem jest,  że przy prywatyzacji różnych innych zakładów w Polsce, inwestor podejmował różne wieloletnie zobowiązania dotyczące wielu spraw, np. ciągłości zatrudnienia, etc. Przecież to, że miasto ogrzewał OZOS to wynik patologii czasów PRL, tak naprawdę Ministerstwo Przekształceń Własnościowych nas wykiwało. Sprzedało część infrastruktury miasta (teoretycznie w posiadaniu OZOS) ale budowanej z myślą o potrzebach Olsztyna.
Gdzie więc są lokalni politycy? Czy próbowano w związku z tym podjąć działania na szczeblu politycznym? Czy próbowano zorganizować kampanię nacisku społecznego na Michelin? Czemu niedawno Waldemar Pawlak pstrykał sobie fotki nad jakąś ładną maszyną w Michelin zamiast powiedzieć fabrykantom: "nie zostawiajcie Olsztyna na lodzie?" Tym bardziej, że akurat Pawlak lubi takie akcje dla zdobycia paru punktów w sondażach.

Ale po co? Łatwiej podjąć decyzję, że wydajemy 700 mln złotych, to drobnostka, w sytuacji gdy mamy domy na Brzezinach i ogrzewamy się własnymi piecami a rachunki za udane lub mniej biznesy MPEC zapłacą ci z blokowisk. Poza tym niektórzy z nas dostaną nowe zabawki. Z siermieżnej rzeczywistości MPEC przeniosą się do spółeczki celowej. Przaśne życie zamienią na etaty u potentata typu RWE czy Dalkia , nie będą już zwykłymi ciepłownikami ale prawdziwymi yuppies z wielkiej korporacji. Kto by nie chciał? Tym bardziej w Olsztynie, w którym korporacja międzynarodowa to zjawisko na skalę komety przelatującej nad indiańskim rezerwatem. Znając urzędnicze wybory perspektywa odpalenia wielkiej inwestycji z jakimś kosmicznym inwestorem i nadanie nowego biegu własnej karierze jest istotnym motorem tego działania.

Przy okazji. Za ile sprzedano w 1995 roku większościowy pakiet udziałów w OZOS? Wychodzi na to, że była to taka typowa prywatyzacja "po polsku". Michelin został właścicielem większościowym OZOS kupując za 280 mln zł od Skarbu Państwa 66,81 proc. akcji.

Po prawej przeliczamy koszt pieniądza w czasie >>>

Mimo wszystko wychodzi  dziwnie - sprzedano fabrykę z ciepłownią za mniej niż trzeba wydać na zbudowanie nowej ciepłowni. To się nadaję na temat dla dziennikarzy śledczych z mediów centralnych :-)



2. Czemu przez kilka ostatnie lat władze miasta i władze MPEC nie podjęły żadnych działań skoro Michelin sygnalizował od jakiegoś czasu, że zrezygnuje z dostarczania ciepła miastu? Kto jest za to odpowiedzialny? Obowiązkiem miasta jest zaopatrzenie mieszkańców w ciepło. Czemu więc Czesław Małkowski nic nie robił w tej sprawie przez wiele lat? Czemu nie robił nic B. Szwedowicz były prezes MPEC, obecnie prawa ręka P. Grzymowicza?

3. Cytat z ogłoszenia o konsultacjach:  "Wniesienie przez MPEC ciepłowni aportem do nowej spółki nie jest w żadnym wypadku tożsame z prywatyzacją przedsiębiorstwa. Należy to raczej traktować jako formę inwestycji dostępnych przez Gminę środków majątkowych w znacznie większym i bardziej w dochodowym przedsięwzięciu."
Szanowna władzo! Na czym polegac będzie ta znacznie większa dochodowość? W tym  kontekście brzmi to po prostu jak zarabianie pieniędzy na mieszkańcach, bo innej możliwości na uzyskanie tej zwiększonej dochodowości nie ma. Czyli słowo się rzekło, będzie znacznie drożej aby było znacznie bardziej dochodowo? Innej możliwości nie widzę.

4. Cytat z dokumentu "Założenia do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe Miasta Olsztyn" - autor Energoekspert - strona 347

"Odrębnym problemem jest zagrożenie dla ciągłości dostaw gazu na obszarze Polski, ale skala zagadnienia w tym zakresie leży poza zasięgiem wpływu samorządów lokalnych.
Wreszcie należy wspomnieć o innym zagrożeniu rozwoju systemu gazowniczego, jakim jest zagrożenie ekonomiczne, przejawiające się w stale wzrastających cenach gazu, czyniących nieopłacalnym jego użytkowanie do określonych zastosowań, np. celów grzewczych, szczególnie u małych odbiorców, gdzie ogrzewanie węglowe jest stale relatywnie tańsze."

Jak nalezy to rozumieć? Skoro nie jesteśmy w stanie wpłynąć na bezpieczeństwo dostaw gazu czy na jego ceny to po prostu ignorujemy problem? Narażając się w ten sposób na ryzyka polityczne związane z monopolem gazu rosyjskiego na polskim rynku?

5. Jaka jest relacja kosztu ciepła produkowanego z gazu do ceny ciepła produkowanego z węgla?
Powszechnie wiadomo i są na to źródła, że z gazu jest drożej w związku z tym kolejne pytanie:

6. Jaki wzrost ceny ciepła przy realizacji kombinatu wynika z przygotowanych modeli finansowych?
Początkowo mówiono, że żaden. Teraz mówi się o tym, że będzie to 50%. Oponenci ratusza twierdzą, że 300%. Czyli można zaryzykować twierdzenie, że ostatecznie spotkają się po środku i cena ciepła wzrośnie o jakieś 100-150% ?

7. Jaka jest wielkośc rynku ciepła w Olsztynie? Jak odnieść to do kosztów związanych ze spłatą inwestycji?
Przy inwestycji finansowej na poziomie 700 milionów, roczny koszt zaangażowanego kapitału przekroczy zapewne  10%. Co oznacza, że spółka celowa musiałby  w ciągu roku ponosić koszty minimum 70 milionów złotych związane z samym finansowaniem. Do tego roczne koszty amortyzacji w wysokości conajmniej kilkudziesięciu milionów. A MPEC jak wynika z raportu rocznego (raport roczny 2008) generował przychód w wysokości 73 milionów. 
Jak wobec tego spółka celowa może uzyskać  zysk operacyjny na poziomie minimum 100 milionów rocznie, bo conajmniej tyle potrzeba na pokrycie kosztu finansowego i amortyzacji? Taka konstrukcja oznacza więc kolosalną podwyżkę ceny dostarczanego ciepła.

I to by było na tyle, oczywiście pytania pozostaną bez odpowiedzi, ciepłownia powstanie, a mieszkańcy będą płakać i płacić. Bo jakże inaczej gdy po lecie przyjdzie mroźna zima.


piątek, 6 lipca 2012

Korki powstają zgodne z prawem i żeby ich nie było

Budowę buspasów przeklinają wszyscy: kierowcy, pasażerowie autobusów, piesi, rowerzyści. Pierwszy dzień robót: pogrodzone, ale nic się nie dzieje na budowie. Drugi dzień: gdzieniegdzie pojawiają się robotnicy. Kolejne dni: tam gdzie nie prowadzi się prac ustawia się a to jakieś baraki dla pracowników budowy, a to jakieś resztki krawężników z pozostałej części budowy... no ale jak mawia dyrektor Gustek nawet w obliczu najgorszych błędów "działania są zgodne z prawem". Tak, tak, proszę Państwa, Wy stoicie w korku zgodnie z prawem (Gustek) i po to żeby było lepiej (Grzymowicz)... a dokładnie żeby było lepiej niż jest gdy już zrobiono wszystko żeby było tragicznie.
Społecznicy, hamulcowi, niezależni eksperci, realnie podchodzący do tematu specjaliści są zgodni co do tego że korki biorą się głównie z tego że ruch blokuje się na skrzyżowaniach. Zasady tej nie są w stanie zrozumieć ratuszowi eksperci i w trakcie budowy buspasów - pomijając tutaj ich sensowność, gdy np. na Warszawskiej korki są dwa razy do roku tj. w piątek i sobotę w trakcie Kortowiady - popełniono sporo błędów:

1. Odcinek Warszawskiej (od stacji Neste do Obrońców Tobruku): do dziś nic się nie dzieje. Ustawiono pare betonowych obręczy, które równie dobrze mogłyby leżeć gdzie indziej. Ciężarówki nawiozły trochę błota. Jadący z południa mieliby możliwość skorzystania z dodatkowych 4 pasów zjeżdżając na drugą stronę jezdni przy zjeździe w okolicy stacji Neste, dzięki czemu sznur samochodów szybciej rozjeżdżałby się w różnych kierunkach. Przy okazji braku realnego zjazdu na wysokości stacji już całe tygodnie i zaraz miesiące tracą obie stacje paliw i pracownicy (tej która nie jest samoobsługowa), którzy prawdopodobnie zostaną zwolnieni z pracy(!)

2. Odcinek Warszawskiej (od Armii Krajowej do Jagiellończyka) - na długo był zawężony do dwóch pasów mimo że przez kilka tygodni tam nic się nie działo. Taka zmiana nikomu nie przynosiła korzyści, nawet samej firmie wykonującej przebudowę, bo wtedy jeszcze byli z robotami gdzie indziej!

3. Przebudowa - czym chwalą się przedstawiciele MZDiM - polega na wymianie nawierzchni drogi na całej jej szerokości. UWAGA! Za Wasze pieniądze, robi się remont czegoś co nie wymaga remontu. Proszę wskazać odcinek który jest lepiej utrzymany niż Warszawska przed remontem. Tymczasem wiele ulic to prawdziwe pobojowiska: Partyzantów, Towarowa, Leonharda, itd.

Ten odcinek zamknięto by przynajmniej na dwa miesiące postawić tu toi toia tudzież innego klipklopa. Ze względów kulturalnych nie napiszę co się udało zrobić na tym odcinku przez bite dwa miesiące.

Gdy posłucha się vox populi wydaje się że betonowy Prezydent zostanie wywieziony na taczce. Z drugiej strony wyborcy mają krótką pamięć. Wydaje się że Bob Budowniczy zwany dziś częściej "Korki" przyjął mądrość z żydowskiego dowcipu:

Mosiek: Oj Rabinie, Rabinie, tak nie dobrze mi w tym małym mieszkaniu, bo ciasno!
Rabin: Mośku, kup sobie koze.
Mosiek kupił koze i przychodzi do Rabina.
Mosiek: Rabinie, Rabinie, ale już nie wytrzymam tak ciasno w tym mieszkaniu z tą kozą! Rabin: Mośku, sprzedaj kozę.
Mosiek sprzedał kozę.
Rabin: ...I jak Mośku? Dalej ciasno?
Mosiek: Nie no Rabinie, od kiedy sprzedałem kozę jest tyle miejsca! Dziękuję Ci Rabinie!
Piotr "Korki" Grzymowicz sprzeda nam kozę tuż przed wyborami prezydenckim, dlatego pamiętajmy że kiedyś nie mieliśmy kozy i było całkiem fajnie, a narzekaliśmy jedynie na źle ustawioną sygnalizację świetlną!

PS. Piotr Władysław Grzymowicz informuje na swoim blogu, że kiedy zacznie się nowy rok szkolny, to już połowa bus-pasów będzie skończona. A zatem – korzystajmy z wakacji!
Szkoda, że prezydent nie informuje kiedy te ulice będą oddane do użytku, a nie skończone. Bo licząc w ten sposób to niektóre odcinki wcale nie są w budowie. A zamknięte są.

wtorek, 3 lipca 2012

Na gapę: Zmiana za grosz

Dziś dwa pytania z cyklu "na gapę":
1. Ile zyskuje komunikacja miejska w Olsztynie na podwyżce cen biletów?
2. Kto może sobie na takie zmiany pozwolić poza ZKM?


Cena najpopularniejszego biletu tj. jednorazowego normalnego wzrosła z 2,40 zł do 2,90 zł, czyli o pół złotego w wielkościach absolutnych lub jak kto woli o 20,83% w ujęciu procentowym. A o ile wzrosły przychody ze sprzedaży? Czyli co dała podwyżka cen, która miała służyć załataniu dziury budżetowej olsztyńskiej komunikacji?
Odpowiedź? Prawie nic. Prawie, bo przychody z tytuły sprzedaży biletów jednorazowych miejskich, które stanowią 43,18% w całej sprzedaży, w stosunku IV kwartał 2011 do IV kwartału 2010 wzrosły... o 2,68%
Co to oznacza? Ano tyle, że z każdych 50 groszy które dokładamy w cenie biletu, ZKM zyskało 1 grosz!

Chcąc wytłumaczyć tą nieefektywność a pozostać w branży transportowej, należałoby porównać to do sytuacji w której klient zamawiający taksówkę na kurs spod ratusza do Wysokiej Bramy czeka na taksówkę którą korporacja ściąga na pusto z... ulicy Złotej, a więc prawie z Bartąga, a za kurs klient nie płaci opłaty za trzaśnięcie drzwiami a jedynie kilometrówkę za 300 metrów.

W skali makro - bo to dane o dużej skali jeśli zsumujemy te bilety - to tak jakby do przewozu kota z Olsztynka do Olsztyna wzywano pojazd z budapesztańskiego zoo.
Retorycznie zapytam: dlaczego korporacje taksówkarskie takich zleceń nie realizują a pani Krysia z Olsztynka poprosi o przewóz kota sąsiada gdy ten akurat będzie jechał w tym kierunku? Liczy się racjonalność, efektywność, oszczędność. Tym jednak muszą wykazać się mieszkańcy, przedsiębiorcy,ale przecież nie administracja.

ZKM i władza będzie się tłumaczyć "skomplikowaną księgowością" i innymi głupimi argumentami. Z ciekawszych i na początku wydawałoby się racjonalnym wydaje się ten mówiący o tym, że pasażerowie jeżdżący na bilety jednorazowe przerzucili się na bilety miesięczne... ale przyjrzyjmy się sprawie:
Ceny biletów miesięcznych wzrosły o kilkanaście procent: 15% na jedną linię, 12% sieciówka. Oczywiście można nagłośnić sprawę obniżki cen biletów (o 2%) na dwie linie. Pytanie tylko kto z nich korzysta? Ich udział w sprzedaży jest nieznaczny, zatem przyjmuję tutaj wzrost cen biletów miesięcznych o kilkanaście procent. Efektywność podwyżki w tej grupie jest wysoka. Moim zdaniem wynika to głównie z faktu że osoby które przed podwyżką korzystały z biletów miesięcznych nie mają zbytniej alternatywy (nie mają samochodu, a pieszo czy rowerem jest za daleko) lub jak kto woli elastyczność cenowa popytu w tej grupie jest niska. Podwyżka o kilkanaście procent w tej grupie dała podobny wzrost przychodów.

Pośrednią grupą są jeszcze bilety okresowe. To nieznaczna grupa bo przychody ze sprzedaży tego rodzaju biletów stanowią zaledwie 1% całości przychodów ze sprzedaży. Efektywność tej podwyżki też jest niska: warto zauważyć że 8,5-procentowy wzrost przychodów został wygenerowany podwyżkami od 11,1% (jednodniowe) do 33,3% (trzydniowe). Przy tak ogromnej dysproporcji należy przypuszczać że w znacznej części wzrost przychodów w tej grupie wynikał z ucieczki od biletów jednorazowych. Tyle że to szczegóły, bo właśnie 1% przychodu ZKM.

Jeśli chcemy poznać całkowitą efektywność podwyżki bazujmy na całkowitych przychodach ze sprzedaży. Te po podwyżce wzrosły o 7,65%, a o ile wzrosła cena Waszego biletu?

Posesyjne zadanie dla studentów radnego Gornowicza, który to tak przekonywał innych radnych, że ta podwyżka ma sens:

Wynik daje odpowiedź na pytanie ile ZKM zyskuje na tym, że płacę więcej.