wtorek, 29 stycznia 2013

UWM przeinwestował - bo publiczny grosz jest tani


Każdy ma prawo do własnego zdania, ale zastanawia opinia 36% (176 osób) uczestników ankiety w Gazecie Wyborczej, którzy w odpowiedzi na pytanie: "Dlaczego sale UWM święcą pustkami?" wybrali odpowiedź: "Winny jest bałagan przy organizacji zajęć" ?

Zilustrujmy to przykładem, hotel ma 30 pokoi, przyjechało 15 gości. Zajęli raptem 50% miejsc. Czy winny tego, że 15 pokoi jest pustych może być recepcjonista, który źle podzielił pokoje? Albo bałagan przy rozdziale pokoi? Oczywiście, że nie. Skoro więc na uniwersytecie narzekają na nadmiar pustych sal, to jak winny może być bałagan przy organizacji zajęć?

Czyżby brak bałaganu miał polegać na umiejętności zapełnienia nieskończonej liczby sal tą samą, określoną liczbą studentów? Też bez sensu - trzeba by wtedy dzielić grupy na coraz mniejsze a to oznacza zależność w postaci konieczności zatrudniania dodatkowych wykładowców. 

I jeszcze ten nieszczęsny były rektor Górniewicz w artykule - rozczarowany, że mu nie wybudują kolejnego pustawego budynku za pieniądze podatnika. Z taką niefrasobliwą skromnością komentuje: "Szacowaliśmy, że jego budowa i wyposażenie kosztowałaby nie więcej niż 70 mln zł. Dlatego będę zawiedziony, jeśli rzeczywiście zrezygnuje się z tego pomysłu."

Panie ex-rektorze, te skromne 70 milionów z naszej kieszeni. Przypominam więc, że majątek nieproduktywny to koszt. I ten koszt w postaci wybudowania, ogrzania, posprzątania i konserwacji pustawych budynków ponosi społeczeństwo. A kampus kortowski stał się molochem ponad miarę możliwości. Już teraz uniwersytet przeżera nieprawdopodobne sumy na budynki, drogi, stadiony   etc, zamiast na podwyższanie poziomu badań i kształcenia. A przecież na stadionie o czym powszechnie wiadomo sfuszerowano bieżnię i dlatego nie odbywają się tam żadne poważne zawody ani obozy lekkoatletyczne bo kolce sportowców przebijają się przez zbyt cienką warstwę tartanu aż do betonu. A co sądzić o przebudowie starej kotłowni w Kortowie? Ciągnie się od kilku lat, mimo, że z tablicy projektu wynika, że dawno już powinna być skończona. Budżet - dziesiątki milionów złotych. Sprawa wygląda na jakąś podejrzaną dziurę do topienia pieniędzy...
Studentów coraz mniej. Jeszcze parę lat niżu demograficznego i rosnących cen energii a dopiero będziemy świadkami dramatu pod tytułem: "jak to wszystko utrzymać?".  


środa, 23 stycznia 2013

Kopernik Warmiakiem - jak go odzyskać?


W mediach pojawiła się informacja, że Olsztyn wyda 500 tysięcy złotych na stworzenie portalu turystycznego, który będzie powstawał półtora roku (!) Jedno więc wiemy na pewno, specjaliści od promocji miasta potrafią wydać pieniądze (i to niemałe). Bo tak najłatwiej! Czy potrafią jednak chwytać pewne szanse, które pojawiają się znikąd i umożliwiają darmową promocję miasta oraz odzyskanie osoby Mikołaja Kopernika?

Jak wiadomo Kopernik całe życie dorosłe i zawodowe spędził na Warmii, tutaj też dokonał swoich odkryć i napisał najbardziej znane książki. Jednak mieliśmy pecha - gdy pod koniec XIX wieku walczono o tożsamość narodową Polaków pod zaborami, Toruń był dużo bardziej "polskim" miastem niż Olsztyn. Tam więc ulokowano w świadomości Polaków słynnego astronoma, przyklepano to w XX-leciu międzywojennym, a ostatecznie potwierdzono powstaniem Uniwersytetu Mikołaja Kopernika i fabryki pierników Kopernik. Tak to wszystkim Kopernik kojarzy się z Toruniem a nie z Olsztynem czy Fromborkiem.

Sensowna akcja Kopernik Warmiakiem chyba już umarła, różne inne niezbyt udane próby też na nic się zdały. A tymczasem przez przypadek mignęła jedna z wielu szans aby coś z tematem zrobić - kolejna z niewykorzystanych.

Po wpisaniu w google frazy:

"W 1520 roku, kiedy Mikołaj Kopernik dowodził obroną Olsztyna przed Krzyżakami" - okazuje się, że  przez ostatnie dni fraza ta obiegła wszystkie liczące się (i nie tylko) media w kraju. Sprawa dotyczy, rzekomego wynalazku smarowania chleba masłem, który miał miejsce w Olsztynie, przypisywanego Kopernikowi, co okazało się anegdotą kilku amerykańskich uczonych:
 "Ten żart naukowy wymyśliło dwóch amerykańskich historyków medycyby którzy przekonywali, że sensacyjne informacje o przeszłości Kopernika znaleźli w niemieckich archiwach. Opublikowany w 1973 roku w prestiżowym „American Journal of Medicine” dowcip miał być „odtrutką” na huczne obchody urodzin 500-lecia astronoma. (...)



Artykuł sprawiał wrażenie wiarygodnej informacji i znalazło się wielu czytelników, którzy w tę opowieść uwierzyli. Z czasem mit zaczął żyć własnym życiem. - Nie chodziło tylko o zwyczaj smarowania chleba masłem, ale o powód, dla którego Kopernik miał ten zwyczaj wprowadzić: walka o zdrowie żołnierzy. Kopernik byłby zatem nie tylko zwykłym lekarzem, który stosował tradycyjne lekarstwa, ale też jednym z pionierów epidemiologii. Dlatego jego nazwisko zaczęło pojawiać się w niektórych opracowaniach historyków medycyny – wyjaśnia rozmówca PAP."

Skoro więc media same piszą o Koperniku-Olsztyniaku, należałoby podchwycić ten przekaz i wzmocnić go wielokrotnie aby wykorzystać efekt "dźwigni medialnej" , która powstała bez naszego udziału. Wygląda jednak na to, że niejaki Marek "szybki jak strzała" Ciesielski z ratusza śpi... To typowe pokolenie urzędasa wychowanego na unijnej mamonie. Nie ma budżetu? Nie ma środków z jakiegoś PO KL czy innego PO RPW? To nie robimy NIC! Przecież pensja jest płacona za regularne przychodzenie do biura. Aby coś  zrobić musi być dodatkowe FINANSOWANIE :)

Więcej:
http://facet.dlastudenta.pl/artykul/Kopernik_tworca_kanapki_i_inne_zarty_naukowcow,89630.html

PS - mamy informacje, że poprzednia ekpia "promocyjna" w ratuszu wykorzystywała temat "kanapki pokrytej masłem". Zgłosił się, czytelnik z informacją , że otrzymał kiedyś broszurę promocyjną Olsztyna z takim o to tekstem: "Olsztyn rok 1519. Inna wersja głosi, że zanim Mikołaj Kopernik wstrzymał słońce i ruszył ziemię musiał uporać się z oblegającą Olsztyn armią krzyżacką. W mieście wybucha zaraza. Warunki sanitarne są tragiczne. Kopernik obserwuje dostawy żywności. Do wydzielanych porcji chleba przylega brud.
To przyczyna zarazy – stwierdza astronom. Dzieli miasto na cztery zróżnicowane pod względem żywieniowym okręgi. W okręgu „bezchlebowym” zaraza przestaje się szerzyć. Trzeba przestrzec ludność przed spożywaniem skażonego chleba. Ale jak? Nieczystości są drobniutkie, ledwo dostrzegalne – a chleb na wagę złota. Młody mieszczanin Gerhard Glickselig podsuwa pomysł:
- Może by tak kromki smarować kleistą substancją?
- Czymś jasnym...
- Czymś, na czym widoczny byłby każdy paproszek...
- Ale czym?
- Mamy masło?
- Mamy!
- No to spróbujmy!
W krótkim czasie plaga zanikła. A w „Księdze Przepisów Kulinarnych” wpisano po raz pierwszy: „Chleb z masłem”.

niedziela, 13 stycznia 2013

Olsztyn jest brzydki cz. 3

Nasze pożegnalne już wpisy, mają czytelników świadomie prowokować, choćby to co piszemy nie było zbyt popularne.

Skoro nie możemy być Poznaniem albo Wrocławiem jeśli chodzi o poziom rozwoju gospodarczego, to czemu nie możemy mieć miasta czystego i estetycznego? Nawet Gazeta Olsztyńska pisze już, że Olsztyn nie olśniewa. Nie wiem kim jest pan Popiołek, ale słusznie rzecze: "Kiedy się jeździ po Polsce, widać, że wszędzie zaszły kolosalne zmiany — mówi Jerzy Popiołek, geograf i przewodnik turystyczny. — Kiedyś Olsztyn i cały region korzystnie odróżniał się od Mazowsza, Kurpiów czy Podlasia. Byliśmy bardziej rozwinięci cywilizacyjnie. Ale to już przeszłość. Białystok, który był "dziurą", stał się atrakcyjnym miastem, gdzie chętnie się jeździ."

Białystok to miejsce mi nie znane, ale spójrzmy na taki Elbląg. Jakby ktoś ostatnio tam nie był to warto pokazać, w którą stronę idzie ich odbudowane na nowo "Stare Miasto" i porównać to z Olsztynem. U nas czas się zatrzymał na roku 1995. Po prostu Olsztyn ma pecha, kolejni prezydenci pozbawieni szerokich horyzontów i bezguścia estetyczne, architekci i planiści miejscy to postkomunistyczny beton, podobnie drogowcy. Podajmy na przykład takiego pana Piekarskiego, doradcę Grzymowicza. Człowiek startował w latach 60tych (!!!) w niejakim Miastoprojekcie, gdzie zafascynowani Le Corbusierem młodzi komuniści projektowali blokowiska conajmniej na miarę sowieckiego imperium, oraz na szczęście niezrealizowane chore plany wprowadzenia autostrady do centrum miasta ze ślimakami i rozjazdami posadowionymi tam gdzie teraz stoi Alfa.

Z kolei właściciele kamienic i przedsiębiorcy, którzy także mają wpływ na estetykę to "biznesmeni" wychowani na epoce '89 - gdyby im pozwolić to nadal handlowali by butami i ciuchami z folli rozłożonych wprost na chodniku. Estetykę mają w poważaniu, dla nich liczy się grosz:)

Nawet "ekonomista" z UWM, który wypowiada się w cytowanym artykule w GO, jako sposób na rozwiązanie olsztyńskich problemów podaje otwarcie restauracji na zamku. Gratulujemy szerokich horyzontów i systemowego podejścia do sprawy! Taka restauracja na pewno odmieni oblicze tego miasta!

Dodajmy do tego to o czym pisaliśmy ostatnio - dewastującą wszystko uporczywie ludność i powstaje Olsztyn, któremu bliżej do Ukrainy niż do Europy Zachodniej.


A tak zaczyna wyglądać Elbląg:








Olsztyn w tym porównaniu wypada wygląda przaśnie, prowincjonalnie i szaro. Jakieś ohydne lampy , betonowe donice, które zamiast zdobić szpecą. Zabudowa Targu Rybnego, relatywnie młoda , ale jaka kiczowata, kolejna stracona szansa.



A jak już któraś kamienica ma potencjał porównywalny z tymi z Elbląga, to pokryty liszajami tynk odpada, a całość szpeci wypinający się na całe otoczenie szyld Rosssmana.

Główne ulice miasta. Niech te wszystkie Metrohousy, obwieszjące kamienice obleśnie brudnymi szmatami pukną się w końcu w głowę i zastanowią nad swoją pogardą dla otoczenia:


Najbardziej dołujące zdjęcie - klimaty na rynku Starego Miasta godne katowickich czworaków pod kopalnią (tylko samochody trochę lepsze):

niedziela, 30 grudnia 2012

Chamstwo kwitnie, kultura w odwrocie

Znowu czas wylać trochę żółci na to otaczające nas dziadostwo. Wokół nie ma nikogo kto by to napiętnował. W tym mieście po prostu odechciewa się żyć.
Coraz częściej dochodzę do wniosku, że Olsztyn to miejsce, gdzie chamstwo i bezczelność kwitną. Można narzekać na Drzewomiła Betonowicza, ale jakie szkody czynią miastu sami mieszkańcy? Kulturalni, szanujący porządek i przestrzeń publiczną obywatele są frajerami, których zalewa masa bezkarnych, przebojowych dzikusów, którzy nadają ton i pokazują, że nieważne zasady cywilizowanego współżycia, ważne łokcie i wiara we własne prawa. Oto kilka przykładów:

1. Parking pod Dukatem.
 W cywilizowanych krajach taki parking to miejsce na krótki postój, dla ludzi z pilnymi sprawami, typu odebranie żony z pełnymi siatkami albo odwiedziny w aptece. W Olsztynie zaś zatoczkę opanowali "reklamiarze" blokujący tak cenne miejsca parkingowe cały dzień. Stolarz z Ostródy decyduje o tym do czego służą miejsca parkingowe w najgorętszym punkcie centrum! Co więcej mało mu jednego miejsca, on jest sprytny jak baba z Radomia i podjeżdża transporterem z przyczepką na billbord!

Gdzie MZDiM? Tak trudno postawić tabliczkę  "postój do 30 min." ? Ale skoro w MZDiM siedzi beton, który pojęcia nie ma o nowoczesnym mieście, to pewnie nawet nie widzi problemu.

 
 2. Schody na Targu Rybnym
Kultowe miejsce dla wszelkiego rodzaju nuworyszy i buraków, którzy lubują się w blokowaniu przejścia parkując prostopadle do schodów i dojeżdżając zderzakiem do krawędzi budynku aby nikt się nie przecisnął. Trzeba takiego obejść naokoło i z nabożną czcią popodziwiać.

Sprawa jest znana od dawna różnego rodzaju Gustkom i Pliszkom z MZDiM, ale odpowiedź zawsze ta sama: "Niestety nic się nie da zrobić"





3. Tandente parkany reklamowe na Starym Miejście
Brzydkie to, wręcz tandetne, blokuje chodnik. Ale oczywiście straż miejska ma to głęboko, bo gdyby chcieli to mogliby solić mandaty za zajmowanie pasa drogowego. Ale po co? W kołchozie takie drobnostki są przecież na porządku dziennym.






4. Parkowanie
Na poniższym obrazku "dorobiony" gbur przyjechał na święta z Holandii. Oczywiście w Holandii nie podskoczy, parkuje jak prymus bo tamtejsza policja nie ma litości. W Polsce - tu mu wszystko wolno, więc wpieprzy się swoją blacharnią do centrum i zastawi chodnik! 



  
 5. Obklejacze
Taki to dla "dobrego interesu" swoimi gównianymi karteczkami zeszpeci i zdewastuje wszystko. Lampy, słupki, skrzynki rozdzielcze, bramy, rynny. Wiszą potem te zgniłe skrawki papieru toaletowego, całe miasto obklejone, lampy i rynny pokryte takimi liszajami zaczynają rdzewieć. Jest pięknie! Ale w kołchozie to już naprawdę drobnostka, o której nawet nikt nie myśli. 







6.  Królowie życia
Skoro pod sklepem są 3 miejsca dla inwalidów to jasne, że jedno albo dwa z nich można zająć!
Krysia poniżej - okaz zdrowia, ładny samochód, przez głowę jej nie przechodzi nawet cień myśli o tym, że ktoś może tego miejsca naprawdę potrzebować! Ona robi swoje zakupy i ma w d...



Komes! Na prawym siedzeniu drabina, brak ID dla inwalidy. Skoro skacze po drabinie to do sklepu na pewno dojdzie o własnych siłach. Czemu więc blokuje miejsce na wagę złota? To nic , że akurat było wolne, ale teraz jak inwalida podjedzie to już tego miejsca nie znajdzie.









W obu samochodach nie było plakietek stwierdzających inwalidztwo kierującego pojazdem.

piątek, 21 grudnia 2012

Kto marzy o betonowej plaży?

Wzbogacenie infrastruktury "okołoturystycznej" w Olsztynie jest potrzebne, ale warto sie zastanowić czy  przedsięwzięcie w formie zaplanowanej przez ratusz jest rozwiązaniem optymalnym? Przy okazji należy wprowadzić do debaty pojęcie kosztu alternatywnego, czyli kosztu utraconych możliwości. Nie zawsze bowiem ruch w dobrym kierunku oznacza wybór optimum. W naszym mieście zbyt często brakuje porównania opcji w miarę dobrej z takimi, które mogłyby być jeszcze korzystniejsze.

1. Za mało plaży w tej plaży.
 Krzywe to jezioro nieduże w dużym mieście, w związku z tym linia brzegowa to dobro szczególnie rzadkie i unikatowe. Po co więc budować kryte hale do squasha i siatkówki nad jeziorem skoro mogą one stać wszędzie? np na Jarotach czy w Śródmieściu?
To tak jakby Sopot wybudował na plaży przed Grand Hotelem halę sportową - czysta głupota. Planowane zagęszczenie budynków tuż nad wodą jest zbyt duże. Urokiem tej plaży było to, że przylegała bezpośrednio do lasu, który częściowo już wycięto.
Wszystkie wizualizacje pochodzą z artykułu Gazety Wyborczej i przygotowane zostały przez Dżus GK Architekci.
 
2. Przemieszanie funkcji plaży, mariny, gastronomii.
Dziwnym pomysłem jest budowanie mariny obok plaży. To niekomfortowe dla obu stron, niezbyt bezpieczne, poza tym wycieki z silników i deszczówka "myjąca" motorówki i jachty będą spływać bezpośrednio na kąpielisko. Do tego budynki z gastronomią i usługami a tuż obok mają pływać dzieci? Takie rzeczy w świecie się uwzględnia. Oczywiście w Olsztynie przeważą tłumaczenia typu: "A ile tam tych motorówek będzie" lub coś równie zacofanego. Ale czy ktoś chciałby się kąpać obok restauracji Przystań, gdzie woda nieprzejrzysta, a goście z imprez rzucają niedopałki, karmią ryby resztkami jedzenia a nawet sikają (potwierdzone opiniami naocznych świadków)?
 

3. Projekt to komercjalizacja plaży i otaczającej ją przestrzeni.
Projekt  przenosi balans z funkcji plaży jako kąpieliska miejskiego "dla ludu" w stronę betonowej infrastruktury dla nielicznych. Dolepienie takiego kompleksu do plaży, która i tak w upalne letnie dni jest zatłoczona ograniczy cywilizowane warunki wypoczynku dla 175 tysięcy a stworzy warunki dla 3 tysięcy. Z drugiej strony w czasie gorszej pogody (a takich dni jest na pewno więcej) będą pewne możliwości aktywnego spędzania czasu - pytanie tylko dla kogo?
 
4. No i właśnie na przebijająca powoli z koncepcji "elitarność". Projekt idzie w stronę przekształcenia małego jeziora w stronę miejskiego zbiornika wodnego nie dla mieszkańców ale dla "elit". Przemysłu turystycznego i tak nie stworzymy to po co silić się na drugą Chorwację skoro stać na nią będzie tylko nielicznych. Tłumów turystów spoza Olsztyna i tak nie będzie. Rosjanie z dolarami nie przyjadą. Nie mam nic przeciwko tworzeniu infrastruktury dla klientów o zasobniejszym portfelu ale fakt, że tworzy się ją za 70 milionów zł. publicznych pieniędzy jest trochę dziwny. W ten sposób powstanie inkubator dla wybranych biznesmenów, którzy wejdą tam ze swoimi restauracjami.

Całość nie wnosi wielkiej wartości dodanej dla przeciętnego plażowicza, pojawią się za to mariny, sauny, sale do squasha, fitnessy i restauracje z których skorzysta nieliczna część mieszkańców. Nie wierze, że z tego obiektu masowo korzystać będą mieszkańcy Olsztyna. Czemu? Skoro obecnie godzina wynajmu zwykłej Omegi w OSIR kosztuje 30 zł. to nie liczmy, że w nowych obiektach będzie tanio. Co więcej otaklować łódkę trzeba samemu a to w sumie oznacza 20-30 minut. Ogólnie klient na przystani OSIR jest nikomu niepotrzebnym dodatkiem, nic więc dziwnego, że żaglówki przez całe lato stoją przy pomoście.
 
Wychodzi więc na to, że kosztem 70 milionów góra urodzi mysz. Stolicą sportów wodnych nie zostaniemy, drugim Giżyckiem też nie, tłumu turystów z Polski cała ta impreza nie przyciągnie. Za publiczne pieniądze powstanie zabawka dla nielicznych, taki rozbudowany "kicerman" - restauracyjka oraz marina dla kilkudziesięciu bogatych właścicieli jachtów. Niby nic w tym złego, ale czemu akurat na to wydawać publiczne pieniądze?

Zamiast zaczynać od mariny, sal do squasha i krytych boisk do siatkówki plażowej (samo określenie wzbudza śmiech:) należałoby by przede wszystkim:
- plażę uporządkować i zatrudnić kogoś do wyciągania śmieci z wody
- poprawić estetykę miejsca
- postawić prysznice - to taki standard, jeszcze niepolski ale popularny w Europie
- zbudować lepsze zaplecze sanitarne z czystymi i dobrze utrzymanymi toaletami i przebieralniami
- stworzyć wypożyczalnię sprzętu wodnego z prawdziwego zdarzenia w rozsądnych cenach
- wyraźnie odseparować cześć jeziora przewidzianą na kąpielisko od tych przewidzianych na restauracje i mariny
- zapewnić bezpośredni dojazd w pobliże plaży komunikacją publiczną

Ostatecznie dużo zależeć będzie od architektury i jakości wykonania, ale to co widać nie przemawia do mnie. Choćby ta wizualizacja. Jakieś pirsy portowe a za nimi bezpośrednio parking?


 

czwartek, 13 grudnia 2012

Obwodnica tylko dla myślących


Trwają analizy czemu Olsztyn nie będzie miał obwodnicy, co nie zagrało. Nie zagrało głównie to, że Olsztyn próbował sobie poradzić sam z ruchem tranzytowym.

- Ten projekt nie ma jeszcze noża na gardle, ale jakieś pieniądze muszą się znaleźć jeszcze w tym roku" - powiedziała Elżbieta Bieńkowska, minister rozwoju regionalnego w czasie wiosennej wizyty w Olsztynie. link

"Jakieś pieniądze" i tak się nie znalazły. Zacząć można jednak od tego, że to język, niegodny ministra rządu RP. Ale cóż kto widział panią Bieńkowską na żywo ten wie, że osoba ta kreuje się na drugą Małgorzatę Foremniak. Jest taka słodka, robi wdzięczne miny. Ale przynajmniej po swojsku powiedziała panu Grzymowiczowi, że mu nie da pieniążków. Z kolei pan Grzymowicz nie pojął, że pani Bieńkowska nie czując "noża na gardle" - "zrobiła z niego wała". Skoro on naiwniak buduje obwodnicę śródmiejską to miasto się nie zatka, tranzyt przejedzie i wszystko gra.
A tymczasem trzeba było "przyłożyć nóż do gardła" i wykonać świadomą obstrukcję - nie udrażniać przejazdu przez centrum a nawet pójść dalej - nie dać się złapać na przynęte unijnej mamony i nie pozwolić przekwalifikować Wojska Polskiego na drogę krajową. Ale żeby to zrobić to trzeba mieć olej w głowie i działać w interesie mieszkańców Olsztyna. Bo to miasto jako wspólnota mieszkańców ma służyć zaspokajaniu przede wszystkim jego potrzeb a nie dać się zepchnąć do roli zajazdu przy trasie. Bilans sprawy jest taki, że miasto z własnej kiesy wydaje setki milionów na remonty dróg zyskując to , że budżet państwa nie wyda 700 milionów na budowę obwodnicy.

Jeszcze wcześniej bo w listopadzie ubiegłego roku na spotkaniu z mieszkańcami Zatorza, jak donosiła GW: "Prezydent Piotr Grzymowicz próbował uspokoić mieszkańców nadzieją na budowę południowej obwodnicy Olsztyna, która ma połączyć drogę z Ostródy z trasą w kierunku Mrągowa. Za tę inwestycję odpowiada GDDKiA. - Z naszych informacji wynika, że jej projekt jest już na ukończeniu - zapewniał zebranych."
Tymczasem każdy kto zna Olsztyn, wie, że obwodnica łącząca drogę z Ostródy z drogą w kierunku Mrągowa (czyli po osi drogi krajowej nr 16) ma niewiele wspólnego z ruchem idącym al. Wojska Polskiego, która to ulica prowadzi w kierunku granicy rosyjskiej,


Na czerwono symbolicznie (bez wiernego przebiegu trasy) zaznaczona południowa obwodnica, na pomarańczowo al. Wojska Polskiego.

Wychodzi więc na to, że Grzymowicz będąc świadom, że szanse na północną obwodnicę Olsztyna są zerowe (bo południowa, której też nie będzie nie ma tu nic do rzeczy) brnął w rozbudowę Wojska Polskiego a mieszkańców Zatorza świadomie zwodził pustymi obietnicami.

Teraz tylko rozwalić (czyli poszerzyć) Bałtycką i Partyzantów (Bałtycka w trakcie, Partyzantów w planach) i obwodnica Olsztyna będzie wyglądać tak:


Grunt, że przez Brzeziny nie jadą, bo tam przecież mieszka pan Grzymowicz i niejeden z jego przybocznych...

środa, 5 grudnia 2012

Finanse miejskie dla początkujących


Ratusz przygotował projekt budżetu na rok 2013. W serwisie internetowym ratusza pojawiła się nawet prezentacja obrazująca założenia budżetowe, w której autorzy pokazali, że nie odróżniają procentów od punktów procentowych. To taki elementarz dla osób związanych z finansami.


Punkty procentowe wyrażają różnicę dwóch wartości procentowych. Zmiana w punktach procentowych jest więc liczona od wartości bazowej w procentach. Jeżeli punkt procentowy wyraża zmianę, to właśnie w odniesieniu do tej „bazy”, a nie do samej wartości.

Nie można więc powiedzieć, że pozycja budżetu w złotych wzrosła z kwoty X o 105% punktów procentowych. Punkty procentowe odnoszą się do danych przedstawianych w procentach, czyli stóp, wskaźników etc. Przykładowo jeśli stopa bezrobocia wynosząca 10% wzrośnie o 50% to wyniesie 15% a jeśli wzrośnie o 5 punktów procentowych to także wyniesie 15%

A tymczasem w olsztyńskim ratuszu tego nie wiedzą TU :

"Dochody bieżące kształtują się na poziomie 728 936 860 zł. i jest to wzrost w stosunku do planowanego wykonania w 2012 o ok. 1 pkt. %, natomiast dochody majątkowe stanowią wartość 270 033 471 zł i jest to wzrost w stosunku do planowanego wykonania w 2012 o blisko 105 pkt. %).
Wydatki bieżące Olsztyna to 717 623 457 zł i wzrosły one w stosunku do do planowanego wykonania 2012 o ok. 4 pkt %, natomiast wydatki majątkowe to 262 063 222 zł (wzrost w stosunku do planowanego wykonania 2012 o ok. 21 pkt.%).
Należy zauważyć, że wydatki bieżące i majątkowe na projekty realizowane przy współudziale funduszy unijnych wzrosły o ok. 19 pkt. % i osiągną poziom 222 480 347,00 zł."


Podobnie udział wydatków na oświatę w budżecie nie może być określony w punktach procentowych ale tylko w procentach. I jeszcze te pretensjonalne euro na zdjęciu, od kiedy to budżet Olsztyna rozliczany jest w euro?



Tak więc w ratuszowej prezentacji ani dochody ani wydatki, nie mogą rosnąć w punktach procentowych. A tymczasem rosną! Ogólnie wszystko w prezentacji jest w punktach procentowych, ktoś przedobrzył i używał punktów zamiast procentów. Problem jest tylko w tym, że jeśli w ratuszu nie są w stanie zapanować nad prostą matematyką to to jak zajmują się setkami milionów złotych? A przecież odpowiedzialny za miejskie finanse pan Gornowicz (technolog żywności przedstawiający się jako koryfeusz finansów) jest wysławianym pod niebiosa fachowcem od tych spraw na UWM. Tymczasem taka pomyłka kompromituje  w sposób niewyobrażalny.

Na koniec zaskoczenie, portal olsztyn24.com nie dał się nabrać i w swojej relacji nie skopiował  tak jak to zrobiły inne media danych z ratusza, ale napisał poprawnie:
" Wzrosnąć mają też wydatki bieżące o około 4% (wyniosą 717 mln zł) i wydatki majątkowe o 21% (wyniosą 262 mln zł). W wydatkach bieżących naistotniejszą pozycję stanowią wydatki na oświatę (31% wszystkich wydatków)."
 
Takie rzeczy tylko w Olsztynie.

środa, 14 listopada 2012

Z wspieraniem przedsiębiorczości w Olsztynie wychodzi jak zawsze

Usilnie próbuję doszukać się plusów w olsztyńskiej rzeczywistości. Była dobra szansa, ale znowu pojawia się poczucie, że coś nie do końca zagrało.
Polski Czempion - program zorganizowany przez trzy instytucje: Agencja Rozwoju Aglomeracji Wrocławskiej (że też mają coś takiego?) , PAIIZ i PwC - ma pomoc wybranym przedsiębiorstwom z danego miasta w ekspansji na rynki zagraniczne. W programie biorą jeszcze udział Gdańsk, Katowice, Poznań, Szczecin oraz Rzeszów. O dziwo z zaskoczenia dołączył też Olsztyn.
W związku z tym w dniu wczorajszym odbyło się w Olsztynie spotkanie inicjatywy.
Program spotkania:
11:00 powitanie gości: Anna Wasilewska oraz Piotr Grzymowicz
11:05 Prezentacja założeń Programu „Polski Czempion i omówienie bieżących aspektów ekonomicznych ekspansji na rynki zagraniczne w kontekście obecnej sytuacji gospodarczej w Europie
11:35 Prezentacja firm i ich doświadczenia w zakresie ekspansji na rynki zagraniczne
12:35 Wstępna diagnoza potrzeb warmińsko-mazurskich i olsztyńskich firm w ramach programu
 
Bardzo ciekawy pomysł, agenda spotkania też sensowna, co więc znowu poszło nie tak? A więc frekwencja i promocja spotkania -  miało ono charakter wybitnie kanapowy.
 
Z fotoreportażu na portalu olsztyn24.com dowiadujemy się, że na sali zasiadło 8 osób! Mimo wybitnych wysiłków kadrującego fotografa nie da się tego ukryć :)
Można obstawić, że z tych ośmiu jakieś 4 były od strony organizatorów - przecież skoro projekt organizuje kilka stron (ARAW, PAIIZ, PwC, UM, Urz. Marsz.) to pewnie wysłali swoich przedstawicieli.

Czyli jak widać znowu "one man show" a może precyzyjniej "one man and one woman show" czyli pan Grzymowicz,  i pani Wasilewska w roli orkiestry, dyrygenta i publiczności.
A gdzie przedsiębiorcy? Bardzo sprytnie można sobie wpisać do agendy "diagnoza potrzeb warmińsko-mazurskich i olsztyńskich firm" i debatować z 4 firmami :)
 
Chyba tylko po to aby nie przyszedł ktoś nieplanowy i nie popsuł zabawy informację o spotkaniu dodano w serwisie Urzędu Miasta w dniu spotkania. W ten sposób można się było pogrzać we własnym sosie a kto wie może i wybrać do programu te firmy, które akurat wiedziały...
Nie natrafiliśmy w żadnych lokalnych mediach na informację o spotkaniu umieszczoną z wyprzedzeniem i zachęcającą kogokolwiek do udziału. Pytanie więc - jakie są zasady rekrutacji firm, kto był na spotkaniu etc. ? Tego też brakuje w komunikacie ratusza wydanym ex post. Jeśli ktoś wie cokolwiek na ten temat to prosimy o informacje.
 
Może chcieli dobrze ale zabrakło wykończenia albo oleju, albo profesjonalizmu - tak jak ze znanym już INFOMRATOREM gospodarczym. Ale przebija się też nieśmiała myśl, że może wcale nie chcieli ? Może chcieli tylko odfajkować, odegrać szopkę, pstryknąć fotki i na tym koniec?

poniedziałek, 12 listopada 2012

Czy dostatnia emerytura dla naszego czytelnika jet możliwa?

Wychodząc poza lokalne problemy - czy myślicie, że możecie się nastawić, że po przepracowanym życiu odejdziecie sobie na zasłużoną emeryturę, która zapewni godną egzystencję a wszpitalu będzie czysto, przyjemnie i najnowszy sprzęt? Otóż najdelikatniej mówiąc nie jest to wcale pewne. Wystarczy spojrzeć od czasu do czasu na różne prognozy demograficzne dla Polski.

Raport OCED z listopada 2012 Looking to 2060: Long-term global growth prospects pokazuje m.in. zjawisko starzenia się populacji w krajach członkowskich organizacji. Wraz z Koreą Płd. i Słowacją tworzymy czołówkę społeczeństw starzejących się. Najprościej opisuje to wskaźnik mówiący że jeśli obecnie stosunek liczby ludności powyżej 65 roku życia do ludności w wieku produkcyjnym (15-64)  wynosi ~20% to w 2030 roku będzie to ~35% a w 2060 aż ~64%.
 
Co to oznacza? O ile teraz na jednego emeryta teoretycznie może pracować jakieś 5 osób (nie pracują bo część się uczy, część jest inwalidami a część bezrobotna lub niezainteresowana podjęciem pracy - ale mogą) to w 2060 na jednego emeryta będzie mogło pracować jakieś 1,5 osoby wg. OECD. Potrzebna tu mała poprawka bo w 2060 roku wiek emerytalny w Polsce wynosił będzie 67 lat ale w tych proporcjach zmieni to niewiele. Powiedzmy, że na jednego emeryta będzie przypadało 1,6 osoby w wieku produkcyjnym. Ludność w wieku produkcyjnym ma się nijak do tej aktywnej zawodowo. W grupie wiekowej 15-24 zapewne zdecydowana większość będzie się kształcić. W grupie 25-67 pracować będzie jakieś 70% - bo takie są prognozy aktywności zawodowej Polaków (obecnie jest znacznie niżej).  Na pewno policzyli to już demografowie oraz ZUS i fundusze emerytalne, które wiedzą, że w 2060 pracujących będzie mniej niż emerytów. Społeczeństwu tego wystarczająco skutecznie nikt nie komunikuje - zapewne aby nie burzyć wiary w lepsze jutro :)

Źródło: OECD
Ktoś powie, że przecież ochroni nas to, że repartycyjny system emerytalny (taki w którym pracujący składają się na emerytów) zastąpiono u nas kapitałowym (każdy odkłada swój kapitał) więc nie będzie problemu. Bo będziemy mieli odłożone "swoje". Ale to nie do końca prawda - system obecny to system mieszany "repartycyjno-kapitałowy". Część kapitałowa to OFE. Co do reszty to niby tam są jakieś konta w tym ZUS ale jak będą nam z nich wypłacać to nie wiadomo. Zależeć będzie od bieżącej płynności w ZUS, a skoro ZUS za nasze dzisiejsze składki nie kupuje np. norweskich obligacji tylko wydaje na bieżące emerytury dla górników to nawet jak będziemy mieli na wirtualnym koncie emerytalnym  w 2060 odłożone "kokosy" roku "tamtejszy" minister finansów może powiedzieć, że kasa ZUS się nie domyka, bo mało ludzi pracuje i płaci składki, a transferu z budżetu państwa pozwolą na wypłacanie "emeryturek" a nie emerytur.
 
A jak wygląda wariant optymistyczny? Prognozowana stopa zastąpienia (relacja wysokości emerytury do ostatniej pensji) w scenariuszu, że wypłata z I i II filara przebiegnie bez problemu wynosi 31% dla 2060 roku. Czyli optymistycznie emerytura to będzie 31% pensji pesymistycznie <31%. Biorąc pod uwagę, że tego rodzaju scenariusze raczej mają tendencje do korekty w złą stronę w starciu z rzeczywistością to możemy przyjąć, że jeśli wszystko pójdzie dobrze, ZUS będzie wypłacalny a aktywa OFE nie ucierpią drastycznie w kryzysach finansowych to otrzymana emerytura będzie kształtować się gdzieś w przedziale 20%-30% ostatniej pensji. Biorąc pod uwagę, że w Polsce pensja przeważnie nie pozwala na godziwe życie to co dopiero powiedzieć o jej podzieleniu przez pięć?

Przy czym, aby zasiać wśród czytelników niepokój co do ich starości, należy pamiętać, że na skutek zmian demograficznych:
-  Znacząco wzrośnie liczba osób korzystających z opieki medycznej i dopłat do leków.
- Wzrośnie liczba osób korzystających z różnej formy opieki, opieki domowej, pomocy socjalnej, rehabilitacji etc. 
Wzrosną więc koszty wszystkich tych świadczeń, których potrzebują ludzie starsi a spadnie liczba osób je finansujących - czyli spadnie dostępność. Nawet teraz gdy pracujących dużo, ludzi starszych relatywnie niedużo, służba zdrowa ma ciągłe problemy. Odwrócmy sytuację w następujący sposób: pracujących mało, starszych dużo...

Sposobów na złagodzenie tych problemów jest dość dużo, powiedzmy jest w czym wybierać :)
1. Absorpcja kilku milionów imigrantów, którzy będą na nas pracować (chyba nierealne)
2. Znaczne wzbogacenie się gospodarcze społeczeństwa, które pozwoli zamortyzować przyszłe zjawiska (realne ale ciężkie)
3. Istotny przełom technologiczny znacząco obniżający koszty chorób wieku starczego i opieki nad ludźmi starszymi (raczej niemożliwe)
4. Oparcie się na własnej indywidualnej zapobiegliwości i "odłożenie" na starość tak aby można było zapłacić prywatnej opiekunce czy wykupić "dobre" prywatne ubezpieczenie (realne, ale ciężkie i niemożliwe dla 100% populacji)
5. Liczne potomstwo, które pomoże na starość (dość rozsądne rozwiązanie, naukowo potwierdzony jest fakt, że w krajach gdzie nie ma systemów emerytalnych przeważają rodziny wielodzietne)
6. Wykorzystanie przez nas "starych" demokracji i takie ukształtowanie modelu ekonomicznego, w którym młodzi będą płacić olbrzymie podatki na nasze utrzymanie (bardzo realne w kraju, przedsmak mamy obecnie - starsze pokolenia narzuciły nam to, ze pracujemy m.in. na emerytury górników, SBków, wojskowych i policjantów - i tu leży źródło problemu, w krajach gdzie system skonstruowano pod potrzeby starszych pokoleń rodzi się mało dzieci bo skoro ktoś uznaje, że lepiej dopłacać 5 miliardów zł rocznie do systemu emerytalnego służb mundurowych niż do polityki pronatalistycznej...)
7. Odkrycie i eksploatacja złóż gazu, ropy lub czegoś zdolnego zapełnić emerytalną czarną dziurę (małoprawdopodobne)
8. Zejście z tego świata tak gdzieś do 2040 (bo wtedy jeszcze aktywne zawodowo będą pokolenia wyżu demograficznego, więc jakoś to wszystko będzie się kręcić:-)
9. Emigracja - najłatwiejsze, najprzyjemniejsze.

 


sobota, 3 listopada 2012

Ocena po 20. latach: Olsztyn stać na więcej


"Przedruk" artykułu z Gazety Wyborczej

Ocena po 20. latach: Olsztyn stać na więcej

Olsztyn Okiem Ekonomisty
 
02.11.2012 , aktualizacja: 02.11.2012 13:07

Olsztyński zamek to nadal jeden z najbardziej charakterystycznych elementów miejskiego krajobrazu
Olsztyński zamek to nadal jeden z najbardziej charakterystycznych elementów miejskiego krajobrazu (Fot. Przemysław Skrzydło / Agencja Gazeta)
Sukces Olsztyna przez ostatnie dwie dekady można ocenić jako przeciętny. Niektóre miasta swoje szanse wykorzystały znacznie lepiej. Dlaczego nam się nie udało? - pyta autor bloga internetowego Olsztyn Okiem Ekonomisty
Co znaczy rozwój miasta? Nie jest to rozbudowa czy rozrost przestrzenny. O rozwoju nie świadczą przyrost nowych osiedli czy kilometr drogi, tym bardziej, że zbudowanej na potrzeby ruchu tranzytowego przez miasto, a nie mieszkańców. Rozwój to przede wszystkim zapewnianie wzrostu jakości życia dla już obecnych mieszkańców. Czasem może to się łączyć z budowaniem i ekspansją przestrzenną, ale nie są to pojęcia tożsame.

Co wpływa na poziom życia? Po pierwsze - jakość i estetyka otoczenia. W Olsztynie rzuca się w oczy rozlewająca się w niekontrolowany sposób zabudowa, walka z zielenią miejską, zapuszczone śródmieście rozjeżdżane przez samochody. Oczywiście powstało trochę osiedli - enklaw, powyżej tego poziomu, ale korzystają z nich nieliczni.

Po drugie - możliwości kształcenia. Można się pokusić o stwierdzenie, że fachowiec, absolwent dawnej Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie, był w lepszej sytuacji na rynku pracy niż obecni absolwenci Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego.

Po trzecie - sytuacja materialna. Sytuacja w porównaniu do tej sprzed 20 lat poprawiła się znacznie. Jest to głównie związane z nieprzerwanym wzrostem PKB w naszym kraju w tym okresie. Dotyczy to także Olsztyna. Jest lepiej, jednak nie tak, jak mogłoby być.

Po czwarte - bezpieczeństwo zatrudnienia. W tym obszarze sytuację można ocenić jako niezmienioną. Problemy z dobrym i stabilnym zatrudnieniem towarzyszą mieszkańcom Olsztyna przez ostatnie 20 lat.

Jak poprawiać sytuację materialną i rozwijać rynek pracy? Olsztyn nie ma pomysłu. Brak tu kapitału i firm, brak transferu kapitału z zewnątrz. To wszystko przekłada się na brak miejsc pracy dla absolwentów uniwersytetu. Władze miasta przekonują, że jest dobrze, i obiecują inwestycje typu galerie handlowe, aquapark, stadion i park technologiczny. Tymczasem wspomniane powyżej obiekty to nie są inwestycje, które przysłużą się budowaniu pozycji gospodarczej miasta, a jedynie konsumpcji. Nie da się oprzeć rozwoju Olsztyna na galeriach handlowych i marketach z żywnością. Olsztyn powinien przyciągać firmy, które stworzą miejsca pracy i zapłacą podatki. Niestety, przez minione dwie dekady staliśmy się głównie obszarem eksploracji dla podmiotów zewnętrznych, które nie traktują Olsztyna jako partnera, tylko jako rynek, na którym się zarabia.

Skomunikowanie Olsztyna z resztą kraju pokazuje, jak bardzo odstajemy cywilizacyjnie. Pociąg ekspresowy do Warszawy w latach 90. jechał 2 godziny 40 minut, obecnie minimum cztery godziny. Brakuje autostrady, brakuje drogi ekspresowej, brakuje szybkich połączeń kolejowych, brakuje lotniska. Problemem nie jest nawet to, że "brakuje". Problemem jest to, że nie ma widoków, aby się to zmieniło w ciągu najbliższych dziesięciu lat.

Oceniając dorobek Olsztyna w czasie ostatnich 20 lat, należy odnieść się do zmian, jakie zaszły w całym kraju. Na tym tle sukces miasta można ocenić jako bardzo przeciętny. O ile na początku transformacji prawie w całym kraju żyło się na poziomie porównywalnym, to po ponad 20 latach widać, że niektórzy wykorzystali swoje szanse znacznie lepiej. Inne miasta, w tym Olsztyn, znalazły się na tej mapie polaryzującej się cywilizacyjnie Polski po niewłaściwej, gorszej stronie. Nie oznacza to, że jest coraz gorzej, ale poprawia się nam wolniej niż innym, a w niektórych obszarach można się zastanawiać, czy w ogóle się poprawia. Daje się zauważyć proces narastającego zapóźnienia. Jeśli postępujący trend nie ulegnie zmianie, to za kilka czy kilkanaście lat będziemy mieli wręcz do czynienia z zacofaniem.

Dostrzegany przez różne grupy mieszkańców sprzeciw wobec braku właściwej polityki miejskiej odbierany jest przez władze jako naruszenie porządku społecznego. Osoby nagłaśniające problemy Olsztyna przedstawia się jako pieniaczy. Politycy lokalni są przekonani, że są wyrazicielami opinii ogółu, do dyskusji o mieście "zaprasza" się jednych, a pomija innych. Wyznaczeni eksperci mają prawo zabierać głos, wyznaczone ekspertyzy są słuszne. Pozostali, bez koncesji, nie mają głosu. A przecież, aby ruszyć w dobrym kierunku, należy obiektywnie zdefiniować obecną sytuację miasta i powiedzieć wprost to, o czym wiedzą wszyscy, którzy wychylają nos poza jego rogatki: Olsztyn nie nadąża za resztą kraju. 
Więcej... http://olsztyn.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,12782568,Ocena_po_20__latach__Olsztyn_stac_na_wiecej.html#ixzz2BBl21xmA

niedziela, 28 października 2012

Olsztyński punkt widzenia i punkt siedzenia


Bardziej zorientowani w olsztyńskich realiach czytelnicy mówią nam, że problematyka poruszana w artykułach wskazuje na brak zrozumienia sytuacji i motywów postępowania drugiej strony - czyli tych o których piszemy. Idąc dalej polecają abyśmy wczuli się w skórę olsztyńskiego pana i wójta i spojrzeli na świat z ich strony.

W związku z tym dzisiejsza próba kilku ostatnich wydarzeń z obszaru gospodarczego w Olsztynie oczami głównych aktorów olsztyńskiego matrixu. Postaram się dokonać próby przedstawienia tych wydarzeń z perspektywy bloga - czyli podchodząc do tematu z punktu widzenia logiki i interesów "ogółu" a dla porównania spróbuję zdiagnozować odczucia i motywacje matrixu dla każdej z opisanych sytuacji. Oczywiście jest to tylko pewna próba, nie wiemy czy naprawdę tak jest. Poniżej hipotetyczna analiza trzech wiadomości z ostatnich dni.

1. Jarmark świąteczny tylko w weekend, bo nie ma dotacji unijnej na jego organizację (link) 

Wariant 1: Podejście logiczno-zdroworozsądkowe.
Jarmarki lokalne do dziś służą wykładowcom uczącym studentów na I roku studiów ekonomicznych do wyjaśnienia idei wolnego rynku. Jarmark to esencja takiego rynku - spotykają się producenci/sprzedawcy i klienci. Następuje przepływ dóbr i pieniądza. Wszyscy na tym korzystają, jedni zarabiają inni zaspokajają swoje potrzeby materialne. Jarmarki świąteczne to w Niemczech wielki biznes szacowany na 5 mld Euro rocznie. Jarmark to pewien szczególny rodzaj handlu i nie rozumiem, czemu brak dofinansowania z Unii nie pozwala nam handlować? Czy targowisko na Grunwaldzkiej powstało za pieniądze unijne? Oczywiście nie, w czym więc problem?

Wariant 2: Podejście matrixowe
Jarmark to taki kolejny rodzaj imprezy wynalezionej przez człowieka z ratusza (facet był w Niemczech i odkrył proch - czyli napił się Gluhweina a potem sprzedał to w Olsztynie jako swój pomysł).

Jarmark to okazja abyśmy wypromowali się jako Ci, którzy coś robią dla miasta i uzasadnili swoje istnienie. Dlatego jarmark nie może być rynkiem w sensie ekonomicznym, musi to być odgórnie zaplanowane i sterowane przez nas wydarzenie. Co więcej my powiemy kto i na jakich zasadach tam wystawi stoisko a także my wydamy pieniądze unijne na organizację - są więc szanse na jakieś dodatkowe korzyści. Jeśli nie ma dodatkowych 700 tys. z Unii na jarmark to nasza korzyść nie jest na tyle duża aby całą imprezę organizować.

Komentarz: przy takim podejściu już niedługo może się okazać, że bez środków unijnych nie wybudujemy żadnej drogi, nie wyremontujemy żadnego zabytku, nie kupimy nowego autobusu a na koniec zamkniemy sklepy spożywcze - bo Unia nie dofinansuje.
 

2. UWM pozyskał pieniądze na projekty dla biznesu i za te pieniądze pracownicy UWM odbędą staże w firmach i opracują pomysły na wsparcie biznesu tych firm. (link)

Wariant 1: Podejście logiczno-zdroworozsądkowe.
Współpraca na linii nauka- biznes, której w naszym kraju nie ma polega na tym, że prywatny kapitał wspiera uczelnie w prowadzeniu badań, z których to wyników badań potem korzysta. Tak jest na przykład w USA i to tam rozkwitają najlepsze uczelnie. Dotowanie uczelni po to aby pracowała dla potrzeb biznesu nadal jest po prostu oddalonym od potrzeb rynku dotowaniem jakbyśmy tego nie nazwali. Naukowiec zostanie opłacony niezależnie od tego czy jego pomysł znajdzie zastosowanie praktyczne w firmie.
 
Wariant 2: Podejście matrixowe
Nie wiadomo czy uczelnia jest w stanie komukolwiek pomóc na tyle skutecznie aby ktoś zapłacił za doradztwo biznesowe czy badania nakierowane na potrzeby biznesu. Załatwmy jakąś kasę z budżetu bądź z projektu unijnego, a wtedy nawet jak pomysły naszych naukowców nie zostaną wykorzystane bo będą słabe to firmy się na to nie obrażą, bo nie będą przecież za to płacić. A, że jakieś środki publicznę zostaną zużyte nieproduktywnie. Trochę ludzi sobie dorobi.

Komentarz : miało być znowu śmiesznie, ale... W realiach polskich przyznać trzeba, że podejście matrixowe jest korzystne dla Olsztyna. Niezależnie od przydatności pomysłu, do miasta i uczelni spłyną jakieś fundusze i zasilą regionalną naukę i gospodarkę. Także nie można się przyczepić - UWM zagrał tak jak system pozwala. A kto wie może faktycznie powstaną jakieś dobre pomysły?


3. Olsztyńska loża BCC wyśle list do premiera postulując m.in. podniesienie poziomu edukacji ekonomicznej społeczeństwa i usprawnienie pracy aparatu skarbowego oraz zakończenie medialnych nagonek na firmy finansowe, zajmujące się pośrednictwem, oraz odbudowanie społecznego zaufania do przedsiębiorczości. (link)
Prezes Olsztyńskiej loży BCC - pan Wiesław Lubiński - fot. www.ro.com.pl

Wariant 1: Podejście logiczno-zdroworozsądkowe.
Olsztyn ma dużo bardziej prozaiczne problemy ograniczające możliwości prowadzenia biznesu i wzorstu gospodarczego niż chociażby zaufanie do przedsiębiorczości. Z kolei troska o firmy finansowe brzmi jak żart, czyżbyśmy utożsamiali nasze interesy z interesami órżnych tam ambergoldów i ołpenfajansów? A co z drogami i połączeniami kolejowymi do Olsztyna? Co z lotniskiem? Co z wysokim bezrobociem w regionie ograniczającym siłę nabywczą klienteli biznesów prowadzonych przez panów z BCC?
 
Wariant 2: Podejście matrixowe
Co jakiś czas musimy się przypomnieć, że istniejemy i że coś robimy. Najlepiej jak będzie to strzał z grubej rury, w Olsztynie to zrobi wrażenie, że piszemy do premiera. Poza tym może media ogólnopolskie podchwycą temat i ktoś usłyszy, że istniejemy? Można by wprawdzie napisać o problemach regionu, ale przecież prowadzimy swoje firmy od 20 lat i jest nam w miarę dobrze. W sumie to po co nam te lotnisko? A nuż przyleci jakiś Poznaniak i założy nam coś konkurencyjnego? Po co nam w ogóle rozwój gospodarczy miasta jeśli miałby oznaczać otwarcie na zewnętrznych inwestorów? Nawet jak nie będą z nami konkurować bo będą to Koreańczycy produkujący telewizory to podkupią siłę roboczą, trzeba będzie Olsztyniakom płacić większe pensje.

Komentarz: krótkookresowo zapewne racja. Poza tym panowie biznesmeni nie są od zbawiania świata, ale od interesów. Ale w ten właśnie sposób podcinają gałąź na której siedzą - biedne miasto = mała siła nabywcza, mały rynek zbytu etc. Czym więcej ludzi wyjedzie z Olsztyna w poszukiwaniu lepszego życia tym mniejsze możliwości biznesowe na przyszłość itd. itp. 

Podsumowując - wychodzi na to, że jakieś ogólnie zgodne, racjonalne działanie dla zwiększenia pomyślności gospodarczej Olsztyna samoistnie nie nastąpi. Zbyt duża jest różnica interesów w potrzebach wszelakich grup, które mają silną pozycję w mieście takich jak urzędnicy, lokalni biznesmeni, uniwersytet, a jeszcze większa jest rozbieżność tych interesów z interesem ogółu mieszkańców. Oczywiście czasami może pojawiać się pewna zbieżność, ale tylko okazjonalna i przypadkowa.  To taki model rodem z socjalizmu - to nic, że ogólnie wszyscy mamy gorzej niż gdzie indziej, ale akurat moja grupa ma lepiej niż większość.

Co więc należy zrobić? Opracować jakiś plan działania dla miasta oparty na sytuacji którą Ronald Reagan opisał nastepująco "wysoka woda podnosi wszystkie łódki". Na ogólnej poprawie sytuacji gospodarczej miasta długookresowo zyskaliby wszyscy. Brakuje tylko lidera, który zebrał by środowiska opiniotwórcze i decyzyjne, stworzył wspólną platformę dyskusyjną i rozpoczął debatę. Środowisko urzędnicze jest w Olsztynie na tyle jałowe intelektualnie, że raczej tej roli nie podejmie. Może więc UWM? 


poniedziałek, 8 października 2012

Beton we mgle niejasności

Dziś gościnnie artykuł Suchara z Forum Rozwoju Olsztyna.

Kilka dni temu potwierdziły się informacje, że dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury w Olsztynie – Marek Marcinkowski będzie nadal stał na czele MOKu. Prezydent uznał, że Marcinkowski, który sprawuje swoje stanowisko już 12 lat powinien nadal je piastować. Mimo iż obecny dyrektor był wielokrotnie krytykowany przez przedstawicieli olsztyńskiej kultury za sposób w jaki kieruje działalnością MOKu, nie stracił zaufania Piotra Grzymowicza. Sam Prezydent jest tak zadowolony z pracy dyrektora, że zwrócił się aż do samego Ministerstwa Kultury z prośbą o przedłużenie kontraktu Marcinkowskiemu bez przeprowadzania konkursu.


Foto: zdjęcie pochodzi z serwisu Olsztyn24.com, a konkretnie z "Myśliwskich fanfar na inaugurację OLA"

Nie zamierzam oceniać, czy Marek Marcinkowski prawidłowo wywiązuje się ze swoich obowiązków, ani też czy powinien dalej zasiadać w fotelu dyrektora. Chciałbym natomiast w niniejszym artykule poruszyć kwestię standardów dotyczących jawności i przejrzystości w działalność władz Olsztyna. Niestety standardów dość niskich.

Czy osoba zatrudniona przez 12 lat i opłacana z publicznych środków nie powinna podlegać okresowej kontroli? Jak wspomniałem, Prezydent Olsztyna ocenia działalność Marcinkowskiego bardzo wysoko. Ponoć na jego temat wypowiadał się pozytywnie związek zawodowy, Polscy Artyści Muzycy, Warmińsko-Mazurski Oddział Polskiego Oddziału Chórów i Orkiestr, a także Klub Plastyków Amatorów "Sąsiedzi" oraz Towarzystwo Muzyczne. Zatem skoro jest tak świetnie, dlaczego nie przeprowadzono konkursu? Przecież tak doskonały kandydat jakim wg. Prezydenta oraz rozmaitych środowisk twórczych jest Marek Marcinkowski, wygrałby w cuglach. Również sam kierownik MOKu ma o sobie doskonałe zdanie. Potwierdza to jego wypowiedź udzielona Gazecie Wyborczej: „w konkursie rzeczywiście nie wziąłbym udziału. Uważam, że jestem zawodnikiem, który zasłużył na prawo do finału bez udziału w eliminacjach.”

Hipotetyczny udział Marcinkowskiego w konkursie oraz brak elementarnej skromności pomińmy milczeniem. Niestety milczeniem nie możemy pominąć faktu, że kierownik ważnej instytucji swój urząd będzie sprawował przez kolejny okres, bez poddania jego umiejętności i dorobku jakiejkolwiek ocenie z zewnątrz. Prezydent nie poczuwa się do tego, aby po 12 latach pracy Marcinkowskiego sprawdzić, czy w Olsztynie nie ma od niego lepszych kandydatów na dyrektora MOKu. Konieczność przeprowadzenia konkursu na kierownika placówki, która zajmuje się wspieraniem kultury w wojewódzkim mieście, powinna być dla Grzymowicza oczywistością, w szczególności, gdy nie wszyscy pieją z zachwytu nad obecnym dyrektorem. Co z tego, że przepisy przewidują możliwość przedłużenia kontraktu w specjalnym trybie? Jak już pisałem, chodzi mi o kwestię standardów, które powinny być w pewnych sytuacjach bezwzględnie przestrzegane. To że Prezydent ma tak dobre zdanie o pracy swojego podwładnego, nie ma żadnego znaczenia, bo w tym wypadku chodzi po pierwsze o samego dyrektora, a po drugie mamy do czynienia z ważną instytucją publiczną jaką jest niewątpliwie Miejski Ośrodek Kultury. I poddając krytyce decyzję Grzymowicza nie trzeba od razu odnosić się do elementarnych zasad demokratycznego państwa oraz używać wielkich słów. Wystarczy powołać się na zwykłą przyzwoitość. Takim przejawem przyzwoitości byłby właśnie konkurs, do którego każdy chętny mógłby się zgłosić i dać pokonać Markowi Marcinkowskiemu (chyba że obecny dyrektor spełniłby swoją zapowiedź i zrezygnował z walki o fotel dyrektora).

Podobny problem z przestrzeganiem standardów dotyczących jawności życia publicznego mają także nasi radni. W olsztyńskich mediach regularnie przerabiana jest kwestia imiennego głosowania w Radzie Miasta. Ostatni raz gorąca dyskusja na ten temat toczyła się w kwietniu bieżącego roku. Radni podebatowali, gazety opisały, a informacji na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej o tym, kto i jak głosował nadal nie ma. Rada Miasta urzęduje w wyremontowanym za ciężkie pieniądze budynku, wyposażonym w nowoczesny sprzęt, który bez problemu pozwala na sprawne protokołowanie w jakich okolicznościach i za czyim poparciem zapadła dana uchwała. Brak możliwości sprawdzenia jak głosują radni w poszczególnych sprawach, uniemożliwia kontrolę działalności wybranych przez nas samorządowców. Aby móc w pełni stwierdzić, czy dany radny sprawuje swój urząd zgodnie z naszymi oczekiwaniami nie wystarczy znajomość uchwał, które popierał, czy którym się sprzeciwiał podczas głosowania. Jednakże bez powyższej wiedzy nie jesteśmy w stanie rozliczyć radnych z ich pracy. Nie oszukujmy się - obecny stan rzeczy jest im na rękę i mimo składanych przez nich obietnic nie wierzę, że już wkrótce powszechnie dostępne będą protokoły ze szczegółowymi wynikami głosowań. Przypominam, że nie trzeba żadnej rewolucji. Wystarczy niewielka zmiana statutu miasta, która da mieszkańcom naprawdę wiele. Brakuje tylko woli radnych. I nie chcę roztrząsać, czy problem pozostaje nierozwiązany z winy przewodniczącego Rady – Jana Tandyraka czy innych polityków. Mieszkańców nie powinno to w ogóle obchodzić. Tak jak w przypadku Marka Marcinkowskiego Prezydent zapomniał, że warto być przyzwoitym, tak i radni nie chcą być przyzwoici w stosunku do nas. Staną się dopiero wtedy, gdy będą mieli odwagę ujawnić jak głosują, czyli tak naprawdę zaczną rzetelnie wywiązywać się ze swoich obowiązków.

To jak w niejasny sposób zapadają decyzje w olsztyńskim Ratuszu, można również zaobserwować przyglądając się przebiegowi konsultacji społecznych dotyczących niektórych miejskich inwestycji. W 2011 roku Ratusz rozpoczął konsultacje w sprawie Parku Centralnego. Powstanie parku miała poprzedzić szeroka debata na temat jego przyszłego wyglądu, funkcji itp. Inauguracja konsultacji nastąpiła 25 czerwca 2011 roku, podczas festynu „Zaplanuj Park Centralny”. W trakcie imprezy przeprowadzono ankietę (na zadane pytania odpowiedziało 168 osób), dzięki której Urząd Miasta miał uzyskać wstępną odpowiedź, jak ma wyglądać przyszły park. Ankieta dostępna była również do końca sierpnia 2011 roku w formie elektronicznej. Równocześnie Ratusz zachęcał do przyłączenia się do Grupy Liderów Społecznych, której zadaniem miało być wskazanie kierunków zagospodarowania parku. I na tym historia konsultacji w sprawie Parku Centralnego się kończy, a raczej niespodziewanie urywa. Do powstania Grupy Liderów Społecznych nie doszło, nie wiadomo też, czy wzięto pod uwagę wyniki ankiet. Mimo że na internetowej platformie konsultacji społecznych kilkanaście razy zadano pytania dotyczące dalszego losu dyskusji nad wyglądem nowego parku, do dzisiaj ze strony Ratusza nie padła żadna odpowiedź. A jak dobrze wiemy roboty budowlane za Alfą trwają już od kilku miesięcy, zaś park ma powstać do końca października 2013 roku. Nie mogę powiedzieć, że w tym wypadku Urząd Miasta zapomniał o mieszkańcach. On ich po prostu bezczelnie zignorował.

Podobnie wyglądały tzw. prekonsultacje w sprawie Koszar Dragonów. W czerwcu 2011 roku, w kamienicy Naujacka odbyło się otwarte spotkanie z dr. Andreasem Billertem, specjalistą od rewitalizacji miast. Wykład dr. Billerta miał zapoczątkować cykl spotkań, dzięki którym władze miasta wspólnie z mieszkańcami Olsztyna przygotowałyby koncepcję rewitalizacji zrujnowanych budynków. Trzy miesiące później, na terenie samych koszar miała miejsce konferencja połączona z wystawami i koncertem muzyki elektronicznej. Wszystko po to, aby przyciągnąć Olsztynian, zachęcić ich do udziału w debacie. Sam byłem uczestnikiem tego spotkania i muszę przyznać, że wierzyłem, iż konsultacje będą kontynuowane. Niestety i tym razem srogo się rozczarowałem. W styczniu bieżącego roku Pani Izabela Rudzka z Biura Strategii Rozwoju Miasta, zapewniała na platformie konsultacji społecznych, że „w Urzędzie Miasta Olsztyna trwają prace nad uszczegółowieniem harmonogramu realizacji dalszych etapów procesu rewitalizacji Koszar Dragonów”. Do sprawy Ratusz miał powrócić wiosną, bo jak dalej tłumaczyła Pani Izabela „miesiące zimowe nie są zbyt dobrym okresem na wszelkie spotkania, szczególnie plenerowe”. Jak widać wiosna i lato w tym roku nie okazały się sprzyjające dla olsztyńskich urzędników. Od stycznia Urząd Miasta milczy w sprawie koszar.

Oczywiście ktoś mógłby uznać, że Ratusz i tak robi nam łaskę, że w ogóle chce dyskutować z mieszkańcami o pewnych inwestycjach i mimo niedokończonych konsultacji powinniśmy się cieszyć, że przeprowadzono jakiekolwiek spotkania z mieszkańcami. Mnie jednak takie tłumaczenie nie zadowala. Wolałbym, aby konsultacje w sprawie Parku Centralnego czy Koszar Dragonów w ogóle się nie odbyły. Ratusz zaoszczędziłby dzięki temu nasz czas i co najważniejsze nasze pieniądze.

Tak naprawdę nie wiemy, po co w ogóle odbyły się wspomniane konferencje, festyny, wykłady. Nie mamy pojęcia, co olsztyńscy urzędnicy dzięki nim zrozumieli. Czy wnioski mieszkańców dotyczące zagospodarowania Parku Centralnego zostaną uwzględnione? Czy pracownicy Ratusza nauczyli się czegoś nowego podczas popołudnia spędzonego na debacie w koszarach? Pewne jest jedno – pieniądze zostały wydane. Nie dysponujemy przecież żadnymi oficjalnymi dokumentami (a przynajmniej ich nie opublikowano), które podsumowałyby przeprowadzone „pseudokonsultacje”. Sprawa się rozmyła i po roku mało kto pamięta, że pewnej ciepłej soboty Ratusz zorganizował rodzinny festyn, który ponoć miał jakiś cel.

Zdaję sobie sprawę, że podobnych przypadków jest o wiele więcej. Opisany problem nie dotyczy tylko Olsztyna. Martwi jednak to, że nie dopominamy się o przejrzystość w życiu publicznym. Dzięki temu rządzący czują się coraz silniejsi, nie mają skrupułów, aby podejmować decyzje z naruszeniem pewnych niepisanych zasad.

Niektórzy mogą zapytać, co w takim razie robić? W sprawie Parku Centralnego wystarczyłoby zapytać na platformie konsultacji społecznych, dlaczego konsultacje nie są kontynuowane?
Owszem, takie pytania się pojawiały, lecz zadawało je nieustannie kilka tych samych osób, które są Ratuszowi doskonale znane. W sprawie Marcinkowskiego można wysłać mejla Prezydentowi. Zapewniam, że gdyby na skrzynkę Grzymowicza trafiło nawet kilkadziesiąt listów wyrażających niezadowolenie ze sposobu w jaki podjęto decyzję o przedłużeniu kadencji dyrektora MOKu, byłby to pewien znak, że mieszkańcy patrzą władzy na ręce.

Wiem, że wielu z naszych lokalnych polityków nie zmieni się pod wpływem krytyki mieszkańców, czy społecznego ostracyzmu. Wystarczy jednak, jeśli będą mieli oni poczucie, że nie tylko przyglądamy się ich działaniom, ale potrafimy wyrazić naszą dezaprobatę, gdy zachodzi taka potrzeba. Olsztyńscy rządzący muszą zdawać sobie sprawę z tego, że sposób w jaki podejmują decyzje ma istotny wpływ na to, czy otrzymają mandat w kolejnych wyborach. Nie możemy wymagać, aby nasze pieniądze za każdym razem były wydatkowane w mądry sposób, czy też aby stanowisko dyrektora miejskiej instytucji było obsadzane w wyniku rzetelnie przeprowadzonego konkursu, skoro nie rozliczamy samorządowców ze stylu ich działań.

czwartek, 4 października 2012

Co z tym miastem?

Minął już ponad rok odkąd pojawił się pierwszy post na tym blogu i rozpoczęliśmy swoją działalność. O działalności tej mogę powiedzieć, że oceniamy ją jako umiarkowany sukces (jeśli ktoś ma inne zdanie to proszę napisać:), o czym świadczą przede wszystkim:
  1. Statystyki ruchu, czyli ponad 90 tysięcy odsłon stron na blogu
  2. Oburzenie oponentów - docierają do nas sygnały, że nie jesteśmy zbyt lubiani w środowisku olsztyńskiego matrixu, oczywiście nie popadamy w euforię, dobrze wiemy, że ten najtwardszy rdzeń matrixu, z którego myślimy, że się śmiejemy, śmieje się właśnie z nas. Taka to już uroda wszelkiego rodzaju zabetonowanych układów, można im wytknąć niekompetencję i głupotę a układ i tak się śmieje, bo wie, że nic mu nie grozi
  3. Pojawiające się zaczątki otwartej dyskusji o Olsztynie - przyczyniliśmy, się do tego, że w mieście powstały pewne inicjatywy, które otwierają mieszkańcom oczy. Dotychczas przecież obowiązywała jedyna słuszna opinia, że "Olsztyn jest piękny" i "Olsztyn kocham|. Można było mówić tylko o jeziorach, lasach i rewelacyjnym uniwersytecie a nie zauważano "żółtej barierki", grobowca przy ratuszu, tandetnych bannerów, styropianu przykrywającego stylową czerwoną cegłę, a przede wszystkim nie zauważano dziwactw, niekompetencji i mierności naszych władz.

Stąd też pomysł na blog, chcieliśmy pokazać, że nie jest idealnie, że nasze miasto traci pewną szansę na zmianę cywilizacyjną. Gdy inne miasta prą do przodu, my kręcimy się w kółko albo stoimy. Co z tego, że pozyskujemy jakieś środki unijne, skoro w dzisiejszych czasach każde miasto je pozyskuje? U nas realizowanie przez urzędników codziennych obowiązków związanych z wnioskowaniem o unijne dotacje urasta do rangi epokowych zasług. Ale nadal omija nas sieć dobrych dróg, sieć sprawnych połączeń kolejowych, lotnisko chcą nam wybudować w dalekim lesie, zarabiamy mało na tle kraju, ceny benzyny mamy wysokie, w mieście brakuje interesujących możliwości pracy dla młodych ludzi, nie pojawiają się też żadni inwestorzy. Czyli w praktyce cofamy się. Jedyne co kwitnie to urzędy, które opanowały centrum miasta. Olsztyńskie aspiracje pokolenia "postUWM" to "załatwienie" sobie pracy w którymś z gmachów przy Al. Piłsudskiego albo wyjazd...

Najbardziej żenujące w tym wszystkim jest to, że władze lokalne kreują wirtualny obraz zupełnie odmienny od rzeczywistości widocznej gołym okiem. Do tego  różnego rodzaju "autorytety" kreślą obraz bajkowej krainy, rozwijającej się, modernizującej, przyjaznej mieszkańcom - zupełnie jak Tatarstan ! (pisaliśmu o tym TU Tatarstan)

Na dokładkę miasto zostało pokarane Przyspieszaczem. Przyspieszacz banalnymi osiągnięciami chwali się jak habilitacją. Zapomniał biedaczek, że zdobycie betonu problememy było za komuny, w której on zdaje się tkwi mentalnie. Teraz zabetonowanie kawałka trawy czy wyasfaltowanie 1000 m. nowej drogi za unijne pieniążki to żaden sukces. Wystarczy pojechać do Torunia i zobaczyć jakie "zabawki" drogowe powstają teraz w Polsce za unijny grosz. Abstrahując od faktu, że Przyspieszacz buduje głupio to nawet gdyby chciał się tym chwalić to niestety nie zdaje egzaminu, jest tylko malutkim Bobem Budowniczym z łopatką. Zawsze są jakieś opóźnienia, niedoróbki, reklamacje, poprawki, paraliż organizacyjny i komunikacyjny. Pytanie co ta jego ekipa, która zawalała dotychczas terminy każdej inwestycji pokaże przy projekcie tramwajowym?

Czując, że nie wszystko gra i że trzeba coś dać ludowi Przyspieszacz znakomicie podłapuje trendsetterską nowomowę i ględzi w kółko o rowerach, uspokojeniu ruchu samochodowego, nasadzeniach, zieleni, mieście ogrodzie, otwarciu na inwestorów i innych hasłach, których nie rozumie, ale wie, że należy je recytować.

Fot: Podczas gdy Toruń buduje nową trasę omijającą centrum z wielopoziomowymi skrzyżowaniami i mostem przez Wisłę - nasi fachowcy pieją z zachwytu i urządzają gminne dożynki nad kawałeczkiem Artyleryjskiej i nowym mostem nad Łyną :) Do tego Toruń ma autostradę oraz obwodnicę. (źródło: http://www.facebook.com/#!/MiastoTorun?fref=ts)





Dopełnieniem klimatu miasta jest infantylna propaganda, poziom wręcz uwłacza mieszkańcom:
To z bloga P. Grzymowicza: "Przedstawiciel firmy Solaris zwrócił też uwagę na kilka aspektów obecności tramwajów, z których rzadko zdajemy sobie sprawę. Okazuje się, że posiadanie sieci tramwajowej jest wyrazem metropolitalnego charakteru miasta i wpływa zdecydowanie na jego zewnętrzny wizerunek." 
A to ci się okazało. Przedstawiciel firmy, która zarobi na panu miliony złotych jest nawet w stanie powiedzieć panu, że jest pan najlepszym prezydentem miasta w Polsce, do tego przystojnym i lubianym - wtedy by się dopiero okazało:-)
Albo inna pikantna informacja, która zelektryzowała cały kraj: "Obecny na uroczystości marszałek Jacek Protas podkreślił, że nowa Artyleryjska służy nie tylko wygodzie mieszkańców, ale wzmacnia funkcję metropolitalną Olsztyna."

Kompleksy mają z tą metropolitalnością? Snują jakieś "metropolitalne" teorie. Myślałby człowiek, że metropolią to jest wtedy gdy można dojechać autostradą lub expresówką, posiada się obwodnicę, połączenie kolejowe ze stolicą o prędkości powiedzmy powyżej 100km/h, istnieje uniwersytet liczący się w kraju a może i Europie, jest lotnisko istnieją możliwości rozwoju zawodowego dla ludzi młodych, a oferta spędzania czasu wolnego to coś więcej niż galerie handlowe. Skądże , dla naszych oficjeli metropolitalność to 1,7 km nowej drogi i może za parę lat kilka tramwajów (Elbląg zaciera ręce bo tramwaje już ma:)
 
Pojawiają się też zalążki bardziej zaawansowanej propagandy. Cytując blog P. Grzymowicza: "(..)Olsztyn ma jeden z najniższych wskaźników zadłużenia wśród miast wojewódzkich - wyjaśnia. - Ustawowo ten wskaźnik nie powinien być większy niż 60 proc., u nas wynosi on tylko 37,5 proc. To w pewnym sensie odpowiedź na pytanie o sytuację ekonomiczną miasta i jego zdolność do prowadzenia aktywnej polityki kredytowej. W grupie miast wojewódzkich lokujemy się na 14. miejscu, co akurat jest bardzo dobrym wynikiem, albowiem w tym rankingu "im niżej, tym lepiej". Niechlubnym liderem jest Toruń, którego wskaźnik zadłużenia wynosi 85 proc." Tą informacje bezkrytycznie powiela jeden z lokalnych dzienników.

Autor bloga "zapomniał", że  w kasie miejskiej brak mu 700 milionów złotych na budowę ciepłowni.
Powoła w związku z tym tzw. "spółkę celową" , która zadłuży się na 600 milionów (100 wniesie wspólnik). W ten sposób 600 milionów zadłużenia ukryte zostanie w spółce miejskiej i nie będzie bezpośrednio widoczne w bilansie miasta. 
Przeanalizujmy operację, obecne zadłużenie to ok 370 mln. (37% budżetu miasta) zł. dorzućmy 700 milionów na budowę ciepłowni i wychodzi 1070 mln czyli 1,07 mld zł. To daje jakieś 107% budżetu. Czy teraz już jasne czemu P. Grzymowicz usilnie lansuje spółkę celową równoznaczną z oddaniem kontroli nad rynkiem ciepła? Stwarza to zagrożenia typu znaczny wzrost cen ciepła, ale przynajmiej wskaźnik zadłużenia miasta nie wzrasta, można nadal chwalić się wirtualnym sukcesem. A miasto nie musi spłacać 700 mln dodatkowego zadłużenia tylko spłacą je mieszkańcy blokowisk w swoich rachunkach za ciepło. Robi się nam taki malutki, lokalny Jacek Rostowski - także specjalista w "chowaniu" długów budżetu wydatków w miejsca, których nie widzi przyjęta metodologia liczenia deficytu.

Tak komentuje tego rodzaju inżynierie finansową ekspert Instytutu Kościuszki, który zajmuje się badaniem  kreatywnych praktyk w polskich samorządach: "Miasta mają możliwości prowadzenia takiej polityki finansowej, aby w konsekwencji wykazywać mniejszy niż faktyczny poziom zadłużenia. Jednym z takich sposobów jest tworzenie spółek prawa handlowego (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki akcyjne), które będąc własnością lub współwłasnością miasta, świadczą usługi publiczne". Jakby o Olsztynie ktoś mówił...
 
Podsumowując - nie jest optymistycznie. Olsztyn staje się coraz brzydszy, coraz mniej przyjazny mieszkańcom.  Miasto zatraciło funkcje, która legła u źródeł jego powstania. Miasto bowiem miało realizować w egoistyczny sposób interesy mieszkańców, stąd idea miasta otoczonego murami, które po zapadnięciu zmroku zamykało swoje bramy. Nasze martwi się o to aby TIR mógł przejechać sprawnie przez sam jego środek a interes posiadacza SUVa ze Stawigudy jest ważniejszy niż interes mieszczucha z kamienicy. Na dodatek jest brudno, przaśnie i tandetnie. Mimo, że nigdy nie byliśmy potęgą pod względem bogactwa to jakość życia w Olsztynie była wysoka - teraz trwonimy i to. Celem bloga dalej będzie pokazywanie tych wszystkich niuansów, bo aby było lepiej trzeba najpierw trafnie zdefiniować stan faktyczny a nie żyć w matrixowym upojeniu.